<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>FOR RUN &#187; Góry</title>
	<atom:link href="http://forrun.pl/tag/gory/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://forrun.pl</link>
	<description>Bieganie to moje życie</description>
	<lastBuildDate>Wed, 01 Nov 2023 23:14:46 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=4.1.38</generator>
	<item>
		<title>31 km w Górach Stołowych</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/31-km-w-gorach-stolowych/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/31-km-w-gorach-stolowych/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 06 Feb 2022 18:29:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Biegi dzieci]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Przełaj]]></category>
		<category><![CDATA[Start]]></category>
		<category><![CDATA[Zima]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=2094</guid>
		<description><![CDATA[Start w górach i to zimą to jest to! Wybrałem dłuższy dystans, trochę też dlatego, że półmaraton miał już zamkniętą listę startową. W uzyskaniu pakietu na 31 km przyszła z pomocą AdRunaLine, która to była sponsorem imprezy odbywającej się w Karłowie w Górach Stołowych. Do tej pory w górskich zawodach zimowych, miałem okazję brać udział tylko podczas ZPGS w roku 2018. Naturalnie biegałem większe dystanse po śniegu w różnych górach, jednak zawody to co innego. W sobotę startował półmaraton, którego zawodników oglądałem przez okno pensjonatu w którym się zatrzymałem, znajdującego&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/31-km-w-gorach-stolowych/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p align="JUSTIFY">Start w górach i to zimą to jest to! Wybrałem dłuższy dystans, trochę też dlatego, że półmaraton miał już zamkniętą listę startową. W uzyskaniu pakietu na 31 km przyszła z pomocą AdRunaLine, która to była sponsorem imprezy odbywającej się w Karłowie w Górach Stołowych.</p>
<p align="JUSTIFY">Do tej pory w górskich zawodach zimowych, miałem okazję brać udział tylko podczas ZPGS w roku 2018. Naturalnie biegałem większe dystanse po śniegu w różnych górach, jednak zawody to co innego.</p>
<p align="JUSTIFY">W sobotę startował półmaraton, którego zawodników oglądałem przez okno pensjonatu w którym się zatrzymałem, znajdującego się ok. 50 m od startu. Po powolnym śniadaniu wybrałem się na, już ubitą, trasę zawodów by wykonać rozruch. Przy okazji kibicowałem zawodnikom znajdującym się na ostatnich kilometrach biegu.</p>
<p align="JUSTIFY">Start 31 kilometrów zaplanowany został na niedzielę. Linię startu należało przekroczyć od 8:00 do 8:30, a to ze względu na obostrzenia covidowe. Postanowiłem, że wystartuję tak jak początkowo bieg miał się rozpocząć. W ten sposób chciałem uniknąć ewentualnych przepychanek lub trudnych do wykonania manewrów wyprzedzania na często wąskich ale ubitych, śniegowych ścieżkach.</p>
<p align="JUSTIFY">Gdy ruszyłem wraz z innym zawodnikami znajdowałem się w okolicach 12-15 miejsca. Mój plan ustawiony był na zakończenie rywalizacji w pierwszej 10 więc było całkiem dobrze. Mimo wszystko trzeba było się liczyć z tym, że na mecie obowiązywał czas netto, a więc osoby startujące później, mogły w klasyfikacji generalnej wskoczyć nawet na 1 miejsce… Na pierwszych kilometrach zorientowałem się, że zapomniałem spakować do kamizelki biegowej kurtki, czyli jednego z elementów wyposażenia obowiązkowego. W razie kontroli groziło to karą czasową. Ponieważ nic nie mogłem już na to poradzić, po prostu biegłem dalej.</p>
<p align="JUSTIFY"><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2022/03/FB_IMG_1643228838434.jpg"><img class="aligncenter size-large wp-image-2095" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2022/03/FB_IMG_1643228838434-1024x683.jpg" alt="FB_IMG_1643228838434" width="1024" height="683" /></a></p>
<p align="JUSTIFY">Śniegu była całkiem sporo, który spadła dwie noce wcześniej. Nie było jednak tyle, ile w górach zimą można było się spodziewać. Pogoda i warunki były dla biegaczy wręcz idealne. Co prawda słońca nie zaznaliśmy, ale nie było dużego mrozu. Nie miałem też większych problemów z ślizganiem się na szlaku. Biegło mi się komfortowo, chociaż oczywiście podbiegi, których w pierwszej fazie wyścigu nie brakowało dawały w kość. Pod górę właśnie, raczej biegłem zachowawczo, co mogło skutkować tym, że byłem czasem wyprzedzany. Za to na zbiegach z niedowierzaniem patrzyłem na niektórych zawodników jak sobie nie radzą. W tym elemencie to tylko ja wyprzedzałem i miałem z tego ogromną frajdę. Uwielbiam zbiegi, szczególnie takie nieoczywiste, z kamieniami, skrętami, gdzie trzeba coś przeskoczyć lub ominąć. Czułem się w tym elemencie mocny.</p>
<p align="JUSTIFY">Największe zbiegi miały miejsce na ok. 1 km i ok. 7 km. Naturalnie jak to w górach po zbiegu następowały podbiegi. Łączna suma podbiegów wyniosła 1450 m przy zbiegach liczących 1350 m. Po pokonaniu ok. 12 km od startu trasa nieco stała się bardziej „płaska”. Nie było już na niej bardzo mocnych zbiegów lub podbiegów. Był to czas na w miarę możliwości szybsze bieganie. Od czasu do czasu wyprzedzałem zawodników lub ktoś mnie wyprzedzał. Starając się liczyć na którym +- jestem miejscu. Wychodziło mi że trzymam się na 7 pozycji. Była to więc duża motywacja by biec mocno ale i zarazem rozważnie.</p>
<p align="JUSTIFY">Na ok. 20 km na punkcie żywieniowym zatrzymało się aż trzech zawodników biegnących przede mną. Zatrzymali się na tyle długo, ze zdążyłem do nich dobiec, nalać do silikonowego kubka herbatę i pobiec dalej, starając się poić i nie oblać zbytnio. Plasując się w tamtej chwili o trzy oczka wyżej w klasyfikacji motywacja wzrosła. Mimo, że na swojej drodze miałem podbieg nie chciałem odpuszczać, wiedziałem że niedługo pojawi się zbieg, a wtedy będę biegł ile sił by uciec z pola widzenia przeciwnikom. Co się zresztą udało. Biegłem więc w okolicach 5 miejsca. Wiedziałem jednak, że przeciwnicy tak łatwo nie odpuszczą i będą mnie i swój czas gonić najlepiej jak się da. Największym jednak wyznawaniem na końcówce było przedarcie się na zmęczonych nogach przez śnieg sięgający połowy łydek a nawet kolan. No i oczywiście wisienka na zimowym torcie! Pokonanie 665 schodów na dystansie ok. 300 m, które prowadziły do Schroniska PTTK na Szczelińcu, gdzie zlokalizowana była meta. Miałem nadzieję, że będę miał na tyle dużo sił by żwawo pokonać ten odcinek. W moim przekonaniu jednak ze żwawością nie miało to zbyt dużo wspólnego. Biegłem/szedłem tak szybko jak się dało. Mięśnie paliły i brakowało sił, jednak starałem się walczyć o każdą sekundę. Na metę wbiegłem po 3 godzinach i 21 minutach i 57 sekundach. Czas (netto) ten dawał 8 miejsce open i 3 w kategorii wiekowej. Na mecie zostałem jednak poddany kontroli sędziowskiej, która wykazała (jak nie trudno się domyślić) brak kurtki w moim plecaku. W związku z tym otrzymałem karę czasową +10 minut. Spowodowało to spadek na 12 miejsce open i 5 w kategorii wiekowej. Niestety (nie jestem za tego typu rozwiązaniami) miejsca open dublowały się z miejscami w kategoriach wiekowych co pozbawiło mnie miejsca na podium w kategorii. Początkowa złość na braki w swoim wyposażeniu przeszła w żart i jest z pewnością nauczką na przyszłość. Same zawody polecam za sprawą organizacji ale także w związku z trasą, która jest poprowadzona przez piękne tereny. Dodatkowo śnieg sprawia, ze czujemy jak byśmy byli w bajkowej krainie. Zresztą pewnie dla tego w Górach Stołowych był kręcony film Opowieści z Narnii.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/31-km-w-gorach-stolowych/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Test &#8211; HALF-ZIP SWEATSHIRT od AdRunaLine</title>
		<link>http://forrun.pl/testy/test-half-zip-sweatshirt-od-adrunaline/</link>
		<comments>http://forrun.pl/testy/test-half-zip-sweatshirt-od-adrunaline/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 10 Mar 2018 11:55:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Testy]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Zima]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=1993</guid>
		<description><![CDATA[Szara i prosta bluza, raczej nie zwraca na siebie uwagi. Ale jeśli ją założysz, nie będziesz chciał zdjąć!  Dobrze dopasowana, a to za sprawą rozciągliwego materiału, na który składa się poliamid i elastan. Bluza posiada krótki zamek wkomponowany w stójkę &#8211; jeśli podczas biegu zrobi się nam ciepło, możemy dopuścić do szyi nieco powietrza. Rękawy są długie i zakończone półrękawiczkami – posiadają otwory na kciuki, co umożliwia zakrycie materiałem połowę dłoni. Jeśli biegamy wieczorową porą, możemy czuć się bezpieczniej dzięki odblaskowym elementom (kark, biodra, logo na klatce piersiowej, napis na&#160;<a href="http://forrun.pl/testy/test-half-zip-sweatshirt-od-adrunaline/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Szara i prosta bluza, raczej nie zwraca na siebie uwagi. Ale jeśli ją założysz, nie będziesz chciał zdjąć! </span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Dobrze dopasowana, a to za sprawą rozciągliwego materiału, na który składa się poliamid i elastan.</span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Bluza posiada krótki zamek wkomponowany w stójkę &#8211; jeśli podczas biegu zrobi się nam ciepło, możemy dopuścić do szyi nieco powietrza. Rękawy są długie i zakończone półrękawiczkami – posiadają otwory na kciuki, co umożliwia zakrycie materiałem połowę dłoni. Jeśli biegamy wieczorową porą, możemy czuć się bezpieczniej dzięki odblaskowym elementom (kark, biodra, logo na klatce piersiowej, napis na rękawie). Bluza posiada wstawki na plecach i rękawach z materiału, który dobrze odprowadza wilgoć. Posiada płaskie, pożądanie wykończone płaskie szwy. Jej waga to ok. 250 g w rozmiarze S.</span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><strong>Tyle opisu technicznego, czas na praktykę!</strong></span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Początkowo <span style="color: #808080;"><a style="color: #808080;" href="https://adrunaline.shoplo.com/kategoria/bluzy-2/half-zip-sweatshirt-grey-melange" target="_blank">HALF-ZIP SWEATSHIRT GREY MELANGE</a></span> nosiłem „do dżinsów”, do których moim zdaniem się idealnie nadaje. Towarzyszyła mi także na rozgrzewce przed startami w zawodach lub po nich. Dopiero gdy lato minęło i zaczęło robić się chłodniej, wreszcie mogłem ją przetestować w warunkach, do których została stworzona.</span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Na treningach spisywała się idealnie! Wspomniany wcześniej zamek pomagał w regulacji ciepła. Z upływem czasu także półrękawiczki zaczęły się przydawać. Szczególnie, gdy na początku treningu jest chłodniej i dopiero z czasem organizm się rozgrzewa. Bluza jest dobrze dopasowana do ciała, ale nie uciska go i bez problemów, pod spód możemy założyć koszulkę termiczną z długim rękawem, a jak będzie naprawdę zimno, zmieści się jeszcze koszulka z  krótkim rękawkiem.</span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Wiedziałem jak bluza spisuje się na treningach. Zdecydowałem się więc przetestować ją podczas zawodów biegowych. Padło na <span style="color: #808080;"><a style="color: #808080;" href="http://www.maratongorstolowych.pl/zimowy-polmaraton" target="_blank">Zimowy Półmaraton Gór Stołowych</a></span>. Jak sama nazwa imprezy wskazuje, nasza bohaterka została poddana nie lada wyzwaniu. </span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2018/03/IMG_20180120_112551.jpg"><img class="aligncenter size-large wp-image-1994" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2018/03/IMG_20180120_112551-1024x575.jpg" alt="IMG_20180120_112551" width="1024" height="575" /></a></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Podczas biegu temperatura oscylowała przy -3 stopniach Celsjusza, a śniegu momentami było nawet po kolana. Typowa zimowa sceneria.</span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Pod bluzę założyłem koszulkę termoaktywną z długim rękawem, na głowę i szyję chusty wielofunkcyjne (<span style="color: #808080;"><a style="color: #808080;" href="http://adrunaline.pl/kategoria/multiscarf/multiscarf-net" target="_blank">NET</a></span> i <span style="color: #808080;"><a style="color: #808080;" href="https://adrunaline.shoplo.com/multiscarf-camo" target="_blank">CAMO</a></span>), a na ręce rękawiczki, które nakryłem półrękawiczkami. Miałem jeszcze na sobie koamizelko-plecak, w którym na wszelki wypadek miałem kurtkę</span> (<span style="color: #808080;"><a style="color: #808080;" href="https://adrunaline.shoplo.com/kategoria/kurtki/rain-wind-jacket-classic-black" target="_blank">RAIN &amp; WIND JACKET CLASSIC BLACK</a></span><span style="color: #000000;">), co również wpływało na komfort cieplny. Miałem nadzieję, że taki komplet spisze się dobrze na wymagającej, górskiej trasie. Nie myliłem się! Zamek poszedł w ruch już na początku biegu, podczas podbiegu. Zrobiło się ciepło. Potem jeszcze wielokrotnie go używałem, by regulować dopływ powietrza. Komin z szyi zdjąłem, ponieważ w połączeniu ze stójką bluzy było mi w nim za ciepło. Półrękawiczki zsunąłem z rąk, a gdy zrobiło mi się naprawdę ciepło w ręce także i rękawiczki. W takiej sytuacji kciuki znów lądowały w wycięciach w mankietach rękawów. Sytuacja się powtarzała w zależności od etapu w biegu, na podbiegu jest ciepło – zamek w dół, wybieg z lasu i bieg przez polanę, gdzie wiatr daje o sobie znać – zamek w górę. Bluza spisała się więc bardzo dobrze, dzięki prostym ale bardzo przydatnym rozwiązaniom.</span></p>
<p class="text-justify" style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">HALF-ZIP SWEATSHIRT GREY MELANGE mimo swojej prostoty jest bardzo funkcjonalna, o czym się przekonałem podczas treningów i startu w zawodach. Stała się ona nieodłącznym elementem moich codziennych treningów. Polecam ją wszystkim, którzy cenią sobie komfort i wygodę. </span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/testy/test-half-zip-sweatshirt-od-adrunaline/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Mój pierwszy bieg górski [Mikołaj]</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/mikolaj-moj-pierwszy-bieg-gorski/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/mikolaj-moj-pierwszy-bieg-gorski/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 24 Sep 2015 14:11:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Krynica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=1320</guid>
		<description><![CDATA[Debiut w biegu górskim opisuje Mikołaj Stróżniak, członek For Run Teamu.  Miłego czytania Opiszę Wam moją pierwszą przygodę biegania po górach. W zeszłym roku dowiedziałem się o Festiwalu Biegowym w Krynicy Zdrój od swoich znajomych, którzy startowali tam w biegu górskim na 36 km. Po ich relacji z biegu pomyślałem, że ja też chcę tam wystartować. Gdy zaczęły się zapisy na kolejną edycje Festiwalu Biegowego w Krynicy długo się nie zastanawiałem… W tym roku Festiwal Biegowy trwał od 11 do 13 września.  Do Krynicy wybraliśmy się fajną paczką:  ja z żoną&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/mikolaj-moj-pierwszy-bieg-gorski/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<h3 style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Debiut w biegu górskim opisuje Mikołaj Stróżniak, członek For Run Teamu. </span></h3>
<h3 style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Miłego czytania <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></h3>
<p><span style="color: #000000;">Opiszę Wam moją pierwszą przygodę biegania po górach. W zeszłym roku dowiedziałem się o Festiwalu Biegowym w Krynicy Zdrój od swoich znajomych, którzy startowali tam w biegu górskim na 36 km. Po ich relacji z biegu pomyślałem, że ja też chcę tam wystartować. Gdy zaczęły się zapisy na kolejną edycje Festiwalu Biegowego w Krynicy długo się nie zastanawiałem… W tym roku Festiwal Biegowy trwał od 11 do 13 września.  Do Krynicy wybraliśmy się fajną paczką:  ja z żoną Marianną, znajomi Grzegorz z Paulina oraz ojciec Grzegorza, Pan Ksawery. Ja, Grzegorz i Paulina startowaliśmy w biegu górskim na 34 km, a Pan Ksawery na 10 km i 15 km, Marianna była natomiast fotoreporterką.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Podróż z Poznania do Krynicy zajęła nam niecałe 11 godzin. Najpierw jechaliśmy 8 godzin pociągiem do Krakowa, gdzie następnie przesiadaliśmy się na autobus do Krynicy. Z racji tego, że nasza podróż odbywała się w nocy i jechaliśmy kuszetką, która nawet była wygodna, rano gdy dojechaliśmy na miejsce byliśmy wypoczęci i pełni sił na przygodę z górami.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po zapoznaniu się z okolicą, Grzegorz zaproponował wspólny trening, podczas którego mieliśmy przebiec końcówkę trasy naszego biegu górskiego. Nasza trasa była bardzo wymagająca.  Moje pierwsze myśli &#8211; „co ja tu robię, czy ja na pewno dam sobie radę?”. Zacisnąłem zęby i próbowałem dorównać drużynie kroku.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Start biegu na 34km mieliśmy w sobotę o godzinie 12:00. Z samego rana zacząłem się już denerwować, głupie myśli przychodziły mi do głowy, zastanawiałem się czy dam sobie radę no i nie chciałem zawieść mojej żony. Pocieszała mnie, że będzie dobrze, że sobie poradzę, ale i tak chciałem żeby była ze mnie dumna. Odzywało się we mnie męskie ego. Z Krynicy wywieźli nas autobusami do Piwnicznej Zdrój gdzie dołączaliśmy do zawodników, którzy biegli już na 64 km i na 100 km. No i stało się&#8230; Stoję na starcie i słyszę 3,2,1 i strzał… Wystartowaliśmy! U mnie adrenalina tak działała, że miałem tyle mocy, iż myślałem, że nic mnie nie zatrzyma. Gdy zaczęliśmy podbiegać już nie było mi tak wesoło, czekałem tylko kiedy będę mógł zbiegać i trochę odpocznę. No i się doczekałem &#8211; pierwszy zbieg&#8230; Wtedy zacząłem się zastanawiać co jest lepsze: wbieganie czy zbieganie.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/12006152_1012333272150412_4726311520136648916_n.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1322" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/12006152_1012333272150412_4726311520136648916_n.jpg" alt="12006152_1012333272150412_4726311520136648916_n" width="960" height="639" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Na trasie czekały mnie dwa punkty odżywcze: pierwszy znajdował się przy Hotelu Wierchomla, a drugi przy Schronisku Bacówka nad Wierchomlą. Punkty odżywcze były bardzo dobrze zaopatrzone i każdy mógł tam znaleźć coś dla siebie. Były banany, pomarańcze, cukier, czekolada, rodzynki, woda, izotonik, a nawet cola. Widoki są nie do opisania, momentami zapierało mi dech w piersiach. Na trasie pozwalałem sobie robić krótkie przystanki, nie po to by odpocząć, ale po to by nacieszyć oko widokami i zarazem porobić trochę zdjęć na pamiątkę. Miałem również ciężkie chwile. Gdy pojawiała się tak zwana ściana, spoglądałem na obrączkę na prawej ręce i myślałem o mojej żonie Mariannie, która czekała na mnie na mecie. To mi pomagało. Tak mijały kilometry. Im bliżej byłem mety, tym bardziej zaczynały dokuczać mi skurcze łydek i bóle stóp. I tu nagle słyszę jakiś głos… Nadwyrężam słuch i okazuje się, że to głos spikera. Od razu pojawił mi się uśmiech na twarzy, bo dobiegające mnie głosy zwiastowały wkrótce metę. Super! Jeszcze szybki telefon do żony, że zaraz będę finiszował. Ostatni zbieg, już tylko metry dzieliły mnie od mety i słyszę: MIKOŁAJ DAJESZ!!! Widzę Mariannę, Pana Ksawerego i ostatnią prostą, z upragnioną metą. Aż tu nagle podbiega do mnie Marianna, bierze mnie za rękę i mówi do mnie „dajesz misiek”. Ja kompletnie zdziwiony, ale jednocześnie szczęśliwy, poczułem jakby mnie ktoś w tyłek kopnął i znowu dodał energii.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/12046741_907413832627891_6930097629185108185_n.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-1323" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/12046741_907413832627891_6930097629185108185_n.jpg" alt="12046741_907413832627891_6930097629185108185_n" width="280" height="420" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Mijamy razem kibicujących Grzegorza i Paulinę. Udało się! Meta razem z żoną. Moje pierwsze myśli na mecie: jaki kolejny bieg górski lub ultramarton pobiec. Festiwal Biegowy oceniam na sześć plus. Każdy by tu znalazł jakiś bieg dla siebie. Przez te trzy dni odbyło się mnóstwo biegów, zaczynając od biegu na 1 km, a kończąc na biegu na 100 km. Bieg na 34 km był bardzo dobrze oznakowany, nie sposób było się zgubić. Jego trasa była bardzo wymagająca, ale piękne widoki rekompensowały wysiłek, który trzeba było włożyć w jej pokonanie. Oprócz olbrzymiej ilości biegów, które odbywały się w ciągu tych trzech dni, można było wziąć także udział w wielu wykładach o bieganiu, które prowadzone były przez osoby związane z tym sportem.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">W końcu nadszedł dzień powrotu. Z Krynicy Zdrój wyjeżdżaliśmy z uśmiechem na twarzy i z miłymi wspomnieniami. Chciałbym podziękować Grzegorzowi, Paulinie i Panu Ksaweremu za wspólny wyjazd, oraz Mariannie która we mnie wierzyła. To jest prawdziwa drużyna, zwana FOR RUN TEAM!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">A na koniec powiem Wam jedno &#8211; dałem radę! Hura!!!</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/mikolaj-moj-pierwszy-bieg-gorski/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Wynikowa powtórka z Krynicy</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/wynikowa-powtorka-z-krynicy/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/wynikowa-powtorka-z-krynicy/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 19 Sep 2015 12:38:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Krynica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=1305</guid>
		<description><![CDATA[      Do Krynicy na Festiwal Biegowy pojechałem po raz drugi. Celem był start w biegu górskim na dystansie 34 km. W zeszłym roku startowałem, można powiedzieć w tym samym biegu, tylko na innej trasie, która stanowiła pierwszy etap biegu na 100 km. Tym razem „mój bieg” rozegrać miał się na ostatniej części najdłuższego biegu Festiwalu. Różnice między biegami były znaczące. Godzina startu zmieniona została z 3:20 na 12:00, a jego miejsce z krynickiego deptaku na Piwniczną – Zdrój, miejsce przepaku dla biegu 64 i 100 km. Skoro miejsce&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/wynikowa-powtorka-z-krynicy/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">     <span style="color: #000000;"> Do Krynicy na Festiwal Biegowy pojechałem po raz drugi. Celem był start w biegu górskim na dystansie 34 km. W zeszłym roku startowałem, można powiedzieć w tym samym biegu, tylko na innej trasie, która stanowiła pierwszy etap biegu na 100 km. Tym razem „mój bieg” rozegrać miał się na ostatniej części najdłuższego biegu Festiwalu. Różnice między biegami były znaczące. Godzina startu zmieniona została z 3:20 na 12:00, a jego miejsce z krynickiego deptaku na Piwniczną – Zdrój, miejsce przepaku dla biegu 64 i 100 km. Skoro miejsce startu zostało zmienione to łatwo się domyślić, że meta także znalazła się gdzie indziej. Tak właśnie było. W zeszłym roku finiszowałem wraz z innymi biegaczami na pierwszym punkcie przepakowym zlokalizowanym przy Hotelu Perła Południa w tym roku była to główna meta Festiwalu zlokalizowana na deptaku w Krynicy. Zmiana wywołała u mnie, jak i u innych biegaczy, mieszane uczucia. Start w nocy z latarką czołówką, oglądanie świetlistego węża na górskim szlaku, oglądanie wschodu słońca, no i finiszowanie o poranku. Taki scenariusz wprowadza niedoświadczonego biegacza w klimat biegów ultra gdzie z reguły startuje się właśnie w nocy. Pozwala również ciekawiej spędzić cały dzień, szczególnie gdy finiszuje się w okolicach godziny ósmej rano. Chociaż przyznaję, że zeszłoroczne zlokalizowanie mety było rzeczywiście mało atrakcyjne. Praktycznie brak kibiców no i powrót na miejsce startu autobusem.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/635781155724163760.png"><img class="aligncenter wp-image-1307 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/635781155724163760.png" alt="635781155724163760" width="680" height="341" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">W tym roku autobusem trzeba było dostać się na miejsce startu by biegiem wrócić do Krynicy, gdzie na mecie można było się spodziewać wielu kibiców, w tym także rodziny i znajomych. Niestety jest to dla mnie jedyny argument „za” nowa trasą. Po pierwsze trasa tegorocznego biegu wydała mi się mniej atrakcyjna, było dużo asfaltu, płyt betonowych, a także dróg szutrowych. O biegu w świetle czołówki już pisałem, ale to właśnie sprawia, że wiele osób może przetestować jak to jest. Trasa oprócz nawierzchni miała zmieniony oczywiście profil. W tym roku był trudniejszy, dłuższe podbiegi i zbiegi. Mało płaskiego biegania, co oczywiście wcale nie znaczy, że to źle. Bardzo dobrze, tylko jak już wspomniałem, było twardo, a lubię biegać po miękkich szlakach górskich.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Do opisu samego biegu wrócę później. Ponieważ był to Festiwal Biegowy, więc wiele się działo i po krótce opiszę swoje spostrzeżenia.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Do Krynicy z Poznania wraz z członkami For Run Team, którego jestem założycielem, pojechaliśmy pociągiem z przesiadką w Krakowie, skąd autobusem dotarliśmy na miejsce. Wraz ze mną jechała Paulina, Marianna z Mikołajem oraz Ksawery. W czwartek nad ranem byliśmy już w Krynicy, w której kończyło się Forum Ekonomiczne, zmienione w jedną noc na Festiwal Biegowy. Dzień nam minął na krótkim rozbieganiu zapoznawczym po ostatnich kilometrach naszego 34 km biegu, podczas którego przystanęliśmy by posilić się jeżynami. Oprócz tego oczywiście trochę zwiedzania i odpoczynek przy ciachu z kawusią.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/WP_20150910_15_38_05_Pro.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1310 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/WP_20150910_15_38_05_Pro-1024x577.jpg" alt="WP_20150910_15_38_05_Pro" width="1024" height="577" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Piątek to już pierwszy dzień festiwalu, który rozpoczął się o 12:00 i trwać miał do niedzieli. W jego ramach odbył0 się ponad 20. biegów na różnych dystansach. Do wyboru były biegi od krótkich startów dla dzieci po 100 km biegu górskiego. Czyli dla każdego coś biegowego!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Oprócz samych biegów organizator zadbał także o inne atrakcje. Jeśli ktoś akurat nie startował, mógł skorzystać ze specjalnych zniżek na targach expo i doposażyć się w potrzebny sprzęt biegowy. Jeśli już to zrobił, mógł wybierać spośród palety spotkań-wykładów z biegaczami, trenerami, fizjoterapeutami, którzy dzielili się swoją wiedzą.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Ja wybrałem się na kilka takich spotkań. Wysłuchałem Kamila Leśniaka, Marcina Świerca, Krzysztofa Dołęgowskiego oraz Dariusz Kaczmarskiego. Niestety w związku z kłopotami ze sprzętem multimedialnym część prezentacji była poniżej moich oczekiwań.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">W piątek o 19:00 została zaplanowana odprawa dla zawodników startujących w biegach górskich. Jak się okazało musieliśmy udać się na lodowisko, które najwidoczniej było jedynym miejscem na tyle dużym by pomieściło wszystkich zainteresowanych biegaczy. Oprócz tego, że było zimno, to na dodatek nic nie było słychać z tego co mówił prowadzący. Duże echo utrudniało zrozumienie choć jednego słowa. Spowodowało to, że ludzie grupowo opuszczali halę. Po chwili zrobiliśmy to także my i ruszyliśmy w kierunku restauracji, by zjeść porządną kolację i przygotować się na kolejny dzień &#8211; dzień startu.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/WP_20150912_09_20_35_Pro.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1311 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/WP_20150912_09_20_35_Pro-1024x577.jpg" alt="WP_20150912_09_20_35_Pro" width="1024" height="577" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">W sobotę wstaliśmy w okolicach ósmej godziny. Za oknem zobaczyłem krople deszczu. Miałem już w myślach piękne wywrotki spowodowane ześlizgiwaniem się po mokrej trawie i błocie. Mimo wszystko zjedliśmy śniadanie, tradycyjne płatki owsiane z owocami. Przygotowaliśmy sprzęt potrzebny podczas biegu i wyszliśmy na miejsce zbiórki z którego miały nas zabrać na start autobusy. Wszystko poszło sprawnie i w Piwnicznej – Zdrój byliśmy ok. 10:15. Mieliśmy więc sporo czasu do startu. Na szczęście tam pogoda dopisywała. Świeciło słońce i było ciepło. Czas, który mieliśmy wykorzystaliśmy na kibicowanie i wskazywanie trasy zawodnikom z 64 i 100 km. Na ok. 30 min przed startem stałem odziany już tylko w strój startowy, oddając worek do samochodu – depozytu, którego kierowca zapewniał, że wyjeżdża do Krynicy jak tylko wystartujemy. Nie mieliśmy się martwić o swoje rzeczy. Maiły być na mecie o wiele szybciej niż my. Ale tylko miały…</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Punktualnie o 12:00, czyli 9 godzin po tym jak wyruszyli zawodnicy na trasę biegu 100 km ruszyliśmy także my. Przebiegliśmy po mostku nad Popradem, potem po schodach i rozpoczął się pierwszy podbieg. Ponieważ był to sam początek wyścigu pozwoliłem by mnie wyprzedzano, nie chciałem zaszaleć i odpokutować za to w późniejszym etapie biegu. Powoli i systematycznie piałem się w górę. Pogoda sprawiła psikusa i zamiast deszczu było słońce, które w moim odczuciu przygrzewało na granicy komfortu. Czasem krople potu spływały po czole wprost do oczu co niebyło przyjemne. Próbowałem szacować, na którym biegnę miejscu. Wychodziła mi 12 &#8211; 14 pozycja. Z czego nie do końca byłem zadowolony. Jednak w związku z tym, że był to dopiero 5 km nie zawracałem sobie tym za bardzo głowy.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Na trasie spotykałem biegaczy, których dopingowałem jeszcze przed swoim startem. Teraz ich wyprzedzałem. Oczywiście zdawałem sobie sprawę, że mają w nogach o wiele więcej kilometrów niż ja, jednak wyprzedzanie zawsze daje dodatkowego kopa. Podczas podbiegu widziałem z dala rodzinę z dzieckiem. Mała dziewczynka schodząc w dół miała bardzo niezadowoloną minę i płakała. Narzekała, że bolą ją nogi.  Mama tłumaczyła jej, że jeszcze trochę i będą w domu, a teraz niech popatrzy jak pan biegnie (mowa o mnie) pod górę. Wtedy ja z uśmiechem pod nosem rzuciłem: „mnie to dopiero nogi bolą”. Rozbawiłem tym turystów, a dziewczynkę chyba zawstydziłem, bo nagle przestała płakać i narzekać.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Od ok. 7 km rozpoczął się pierwszy większy zbieg. Odżyłem na nim i starałem się odrobić czas, który straciłem podczas podbiegów. W dół biegłem ok. 2 km co sprawiało mi przyjemność. Na 12 km przy Hotelu Wierchomla zlokalizowany był pierwszy punkt kontrolno &#8211; odżywczy, przez który tylko przebiegłem by kontynuować wspinaczkę w górę. Jej zwieńczeniem był zbieg po stoku narciarskim. Jak nie trudno się domyśleć, było stromo. Trzeba było trzymać nogi na wodzy by się zbytnio nie rozpędzić, bo jeśli tak by się stało, wywrotka murowana. Zaczął pobolewać mnie brzuch, co najprawdopodobniej spowodowane było brakiem treściwego pokarmu w żołądku. Nauczony zeszłorocznym bólem zjadłem pół batona, który miał mi przywrócić komfort biegu. Na szczęście udało się i mogłem swobodnie biec dalej.   </span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po zbiegu do Szczawnika rozpoczęła się dla odmiany wspinaczka drogą gruntową do Schroniska Bacówka nad Wierchomlą (887 m. n.p.m.) gdzie znajdował się drugi punkt odżywczy, z którego skorzystałem. Po kilku łykach izotonika i coli oraz posileniu się pomarańczą ruszyłem dalej. Był 23 km i biegłem po piaszczystej ścieżce z przebijającymi się korzeniami. Podobało mi się to!  To były ścieżki jakie lubię. Cały czas wyczekiwałem momentu osiągnięcia szczytu – Runek (1080 m. n.p.m.), najwyższego punktu na całej trasie. Mimo, że profil trasy pokazywał mocny podbieg do samego końca szczytu, moje odczucia były zupełnie inne. Lekkie podbiegi przeplatane momentami przez zupełne wypłaszczenia, były miłym urozmaiceniem. W tej fazie biegu obudził się we mnie instynkt łowcy. Kogo zobaczyłem przed sobą musiałem wyprzedzić. A, że do mety zostało już tylko ok. 10 km miałem dużo motywacji.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Wreszcie moim oczom ukazała się tabliczka z napisem „Runek”. Wiedziałem wtedy, że zaczyna się zabawa &#8211; bardzo długi bieg w dół. Nie bałem się jednak tego, po tym jak zbiegałem na poprzednich częściach trasy, wiedziałem że sobie poradzę. Tak tez było. Doganiałem zawodników, którzy wyprzedzili minie wcześniej na podbiegach. Motywowało mnie to do jeszcze szybszego biegu, bym przez przypadek nie został ponownie wyprzedzony. Ale nic z tych rzeczy nie miało miejsca. Pędziłem w dół. Wyprzedzani zawodnicy, a także turyści dopingowali mnie, co oczywiści było bardzo miłe. Powoli zacząłem wypatrywać miejsca, do którego dotarłem podczas czwartkowego rozbiegania. Gdy je ujrzałem byłem szczęśliwy, wiedziałem już co mnie czeka. Biegło mi się jeszcze lżej. Byłem trochę jakby w transie. Dobiegłem do miejsca, które przypomina mi jedno z tych na Dziewiczej Górze, moim ulubionym miejscu do biegania pod Poznaniem. Było wąsko na jedną osobę, a po bokach krzaki, do tego całkiem stromo. Przede mną byli zawodnicy chyba z setki. Bez żadnych próśb rozsunęli się puszczając mnie przodem, krzycząc: „zasuwaj”. Dzięki!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/DSCN0361.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1312 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/DSCN0361-1024x768.jpg" alt="DSCN0361" width="1024" height="768" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Skupiony na stawianiu każdego kroku na nierównej ścieżce, podniosłem nieco głowę i ujrzałem ojca stojącego praktycznie przede mną,  krzyczącego coś i robiącego zdjęcie. Machnąłem tylko ręką i popędziłem dalej drogą asfaltową, przechodzącą w brukową by minąć Mariannę, która również robiła zdjęcia. Tak znalazłem się na ostatniej prostej &#8211; deptaku w Krynicy. Byłem szczęśliwy, bo miałem poczucie wykonania dobrej roboty. Na kawałek przed metą podbiegłem do kibiców stojących przy barierkach i biegnąc przybijałem „piątki”. </span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/IMG_3365.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1314 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/IMG_3365.jpg" alt="IMG_3365" width="720" height="480" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Wbiegłem na metę, zegar wskazał 3 godziny 15 minut i 40 sekund. Do zwycięzcy, Kamila Leśniaka rasowego ultrasa zabrakło mi ok. 23 minut. Ze swojego czasu byłem zadowolony, zmieściłem się w swoich założeniach. Jak się potem okazało zająłem 8. Miejsce, czyli takie samo jak przed rokiem. Całkiem dobrze jak na swój drugi start w górach. Szczególnie gdy trenuje się na nizinach.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/11247971_906218016080806_7241875918618044887_o.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1315 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/11247971_906218016080806_7241875918618044887_o-1024x683.jpg" alt="11247971_906218016080806_7241875918618044887_o" width="1024" height="683" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Teraz pozostało mi czekanie na Paulinę, Kasię i Mikołaja, dla którego był to debiut w biegu górskim. Ponieważ miałem chwilę czasu udałem się na odnowę moich nóg i poddałem je elektrostymulacji, którą zafudowała mi firma <a style="color: #000000;" href="https://www.facebook.com/compexpoland" target="_blank">Compex</a>. Po owinięciu się ponownie folią ruszyłem w kierunku mety, gdzie zacząłem wypatrywać kolejnych członków For Run Teamu. Pierwsza pojawiła się Kasia, chwilę za nią Paulina. Mikołaj zjawił się na mecie za dziewczynami &#8211; z pewnością dlatego, że na trasie robił zdjęcia…</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Wszyscy podekscytowani ruszyliśmy w kierunku depozytu, by tam odebrać swoje rzeczy. Jak się okazało niestety nie było ich jeszcze na miejscu.  Przybiec szybciej niż samochód. Coś mi to przypomina. Po blisko sześciu godzinach od naszego startu samochód transportujący nasze rzeczy nareszcie dojechał. Po wystaniu kolejnych kilkudziesięciu minut w kolejce i wysłuchaniu oburzonych ludzi, odebrałem swoje rzeczy i wreszcie mogłem udać się do pensjonatu, by wziąć prysznic i zjeść coś pożywnego. Nie wiem co zawiodło, dlaczego musieliśmy tak długo czekać. Wiem natomiast, że coś takiego nie powinno mieć miejsca.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/WP_20150912_15_25_50_Pro.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1316 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/09/WP_20150912_15_25_50_Pro-1024x576.jpg" alt="WP_20150912_15_25_50_Pro" width="1024" height="576" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po odpoczynku w pokoju poszliśmy całym Teamem na późny obiad, podczas którego wspólnie dzieliliśmy się swoimi przeżyciami z biegu.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Niedziela minęła nam na kręceniu się po targach i nieśpiesznym szykowaniu się do drogi powrotnej. Weekend w Krynicy kolejny raz był udany. Oprócz kilku wpadek organizacyjnych, które zawsze się pojawią podczas tak wielkiej imprezy wszystko było na wysokim poziomie.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Wszystkim polecam tę imprezę. Każdy znajdzie bieg dla siebie.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Biegajcie!</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/wynikowa-powtorka-z-krynicy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>II Bieg Ultra Granią Tatr</title>
		<link>http://forrun.pl/event/459/</link>
		<comments>http://forrun.pl/event/459/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 15 Aug 2015 00:00:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Góry]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?post_type=tribe_events&#038;p=459</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/12/bieg_grania_tatr_biegigorskie_pl_d.jpg"><img class="aligncenter wp-image-460 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/12/bieg_grania_tatr_biegigorskie_pl_d.jpg" alt="bieg_grania_tatr_biegigorskie_pl_d" width="921" height="296" /></a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/event/459/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Wypad do Szklarskiej Poręby</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/wypad-do-szklarskiej-poreby/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/wypad-do-szklarskiej-poreby/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 07 Jan 2015 13:54:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Szklarska Poręba]]></category>
		<category><![CDATA[Zima]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=471</guid>
		<description><![CDATA[Korzystając z przedłużonego weekendu wybraliśmy się do Szklarskiej Poręby. Wyjechaliśmy wczesnym niedzielny rankiem. Spowodowane to było sobotnim startem w Grand Prix Dziewiczej Góry w Biegach Górskich. Ich organizator, Łukasz, był naszym kierowcą oraz głównym pomysłodawcą tego wyjazdu. Dzień I (04.01.2015) Droga na Dolny Śląsk minęła płynnie i spokojnie. Jedynie zatrzymaliśmy się z dobrej woli by pomóc kobiecie, która stała na poboczu na awaryjnych. Jak się okazało, podczas jej jazdy otworzyła się maska! Udało się nam naprawić usterkę i pojechaliśmy dalej. Przed dwunastą byliśmy już gotowi do wybiegnięcia w góry. Nic nie&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/wypad-do-szklarskiej-poreby/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Korzystając z przedłużonego weekendu wybraliśmy się do Szklarskiej Poręby. Wyjechaliśmy wczesnym niedzielny rankiem. Spowodowane to było sobotnim startem w Grand Prix Dziewiczej Góry w Biegach Górskich. Ich organizator, Łukasz, był naszym kierowcą oraz głównym pomysłodawcą tego wyjazdu.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Dzień I (04.01.2015)</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Droga na Dolny Śląsk minęła płynnie i spokojnie. Jedynie zatrzymaliśmy się z dobrej woli by pomóc kobiecie, która stała na poboczu na awaryjnych. Jak się okazało, podczas jej jazdy otworzyła się maska! Udało się nam naprawić usterkę i pojechaliśmy dalej. Przed dwunastą byliśmy już gotowi do wybiegnięcia w góry. Nic nie zapowiadało tego co będzie na nas czekało.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-04-12.51.34.jpg"><img class="wp-image-506 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-04-12.51.34.jpg" alt="2015-01-04 12.51.34" width="640" height="480" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Ruszyliśmy z ul. Odrodzenia czerwonym szlakiem przebiegającym obok Wodospadu Kamieńczyka, który docelowo prowadzi na Szrenicę. Śniegu było sporo, cały czas pod górę, ale dawaliśmy radę. Dobiegliśmy do schroniska na Hali Szrenickiej gdzie warunki pogodowe nieco się pogorszyły. Po krótkim postoju ruszyliśmy dalej. Niestety napotkaliśmy na swojej drodze silny wiatr i sypiący ostry śnieg. Biegliśmy dalej, jednak na rozdrożu pogoda była tak potworna, że zaczęliśmy się zastanawiać co dalej.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><img class="wp-image-474 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-04-12.59.42.jpg" alt="SAMSUNG" width="640" height="480" /></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Po krótkim namyśle zdecydowaliśmy się skierować w stronę schroniska Pod Łabskim Szczytem.  Zaczęliśmy uciekać w dół przed mocnym wiatrem i kłującym w twarz i oczy śniegiem. Mgła z chmurami mocno ograniczały widoczność. Pobiegliśmy w dół. Niestety szlak był praktycznie nieprzetarty. Kierowaliśmy się wg tyczek oznaczających trasę zimą. Jakoś tak wyszło, że szliśmy częściowo po kosodrzewinie wystającej delikatnie z pod śniegu. Niestety czasem wpadaliśmy po pas w śnieg, pod którym znajdowała się woda w, której zmoczyliśmy kilkakrotnie swoje buty… Mimo problemów dotarliśmy do schroniska. Zatrzymaliśmy się tam na dłuższą chwilę. Zjedliśmy, napiliśmy się, no i oczywiście ogrzaliśmy. Po odpoczynku ruszyliśmy dalej, kierując się żółtym szlakiem, a następnie zielonym w kierunku Rozdroża pod Kamieńczykiem. Dotarliśmy do Szklarskiej Poręby. Kilometrów, choć w ciężkich warunkach, było nam mało, więc ruszyliśmy jeszcze biegiem po Szklarskiej. Skierowaliśmy się w stronę schroniska Chatka Robaczka, by odstawić Magdę. Gdy nam się to już udało wróciliśmy do swojego pensjonatu. Wcześniej umówiliśmy się na wspólne wyjście na obiad.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><img class="wp-image-475 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-04-14.50.19.jpg" alt="SAMSUNG" width="640" height="480" /></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Po odpoczynku i prysznicu ruszyliśmy do Łukasza, który mieszkał 200 m od naszego lokum (mieszkaliśmy w różnych pensjonatach, co spowodowane było późną rezerwacją i brakiem wolnych miejsc w jednym obiekcie). Na obiad mieliśmy zjechać samochodem. Mieliśmy… Niestety warunki na to nie pozwoliły. Problem pojawił się z przyczepnością samochodu. Było ślisko. Samochód zamiast piąć się pod górę, ześlizgiwał się w dół. Początkowo nie przejmowaliśmy się zbytnio tym faktem. Mieliśmy łańcuchy w bagażniku… w każdym razie tak się nam wydawało… Łańcuchów nie było! Po próbach pchania samochodu, podkładaniu „czego się dało” pod koła, co praktycznie w ogóle nie pomagało, zaczęło robić się nerwowo. Samochód cały czas znajdował się coraz niżej drogi. Na szczęście z pomocą przyszli sąsiedzi, dzięki którym udało się zaparkować samochód na ich parkingu, mając nadzieję, że jutro będzie lepiej.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Z tego wszystkiego zapomnieliśmy o głodzie. Jednak gdy emocje związane z samochodem minęły przypominał on o sobie ze zdwojoną siłą. Byliśmy potwornie głodni! Udaliśmy się do knajpy „Niebo w Gębie”. Trafiliśmy doskonale! Ogromne porcje, bardzo dobrego jedzenia. Polecić tu mogę placek po zbójnicku. Siedząc i jedząc spoglądaliśmy za okno gdzie sypał śnieg. Nie wróżyło to dobrej pogody następnego dnia. Najedzeni wróciliśmy do swoich kwater. Dzień zakończyliśmy z przebiegniętymi ok. 22 km.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Dzień II (05.01)</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-05-12.49.28.jpg"><img class="wp-image-476 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-05-12.49.28.jpg" alt="SAMSUNG" width="640" height="480" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Przez całą noc padał śnieg. Zresztą w ciągu dnia także. Nie było sensu pchać się w wyższe partie. Decyzja padła na Drogę pod Reglami. Był to dobry wybór. Nawet w lesie wiatr i śnieg utrudniał bieg. Udało się dobiec do Michałowic, nieco zbaczając z Drogi. Trasa bardzo fajna i raczej łagodna. Bez większych podbiegów. Idealna na spokojne rozbieganie. Spokojnie, pokonując kolejne kilometry, wracając do Szklarskiej podziwialiśmy widoki. Podczas tego treningu zaliczyliśmy ok. 18 km. Wieczorem oczywiście wspólna kolacja i snucie wstępnych planów na kolejny dzień. Jak pogoda pozwoli idziemy w górę!</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Dzień III (06.01)</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-06-09.17.45.jpg"><img class="wp-image-477 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-06-09.17.45.jpg" alt="SAMSUNG" width="640" height="480" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">W nocy nie padało. Temperatura ok. -3*C. Zapowiedzi pogody mówią o słonecznym dniu. Wstaliśmy rano ok. 7:00. O 8:00 ruszyliśmy tą sama trasą co pierwszego dnia. Niebo czyściutkie, gałązki drzew nie poruszone nawet przez delikatny wiatr. Zapowiadała się bardzo dobra pogoda! Można powiedzieć, że przecieraliśmy szlak tego dnia. Oprócz ratraka i samochodu obsługi nikogo na szlaku nie spotkaliśmy. Co dawało niesamowita ciszę i jeszcze większy urok widokom, które podziwialiśmy. Bez problemów dotarliśmy do schroniska Hala Szrenicka, skąd rozpościerała się piękna panorama. Słońce pięło się coraz wyżej na niebie, ukazując jeszcze ładniejsze widoki. Pobiegliśmy dalej czerwonym szlakiem. Zatrzymaliśmy się na chwilę pod Szrenicą (1362 m. n. p. m.). Podziwianie pięknych widoków, kilka fotek i pobiegliśmy dalej w kierunku Śnieżnych Kotłów.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-06-09.37.35.jpg"><img class="wp-image-478 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-06-09.37.35.jpg" alt="SAMSUNG" width="640" height="480" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Niestety szlak praktycznie nieprzetarty. Biegliśmy, zapadając się po łydki w śniegu. Piękne słońce i brak wiatru sprzyjało biegowi. Niestety z czasem śnieg zaczął sięgać kolan, a jedyne ślady na szlaku zostawialiśmy my. Gdy śnieg zaczął sięgać nam powyżej kolan postanowiliśmy zawrócić. Nie było sensu kontynuować „biegu” w tak wysokim śniegu. Dotarliśmy do okolic Sokolnika (1384 m. n. p. m.).</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-06-09.51.53.jpg"><img class="wp-image-479 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/2015-01-06-09.51.53.jpg" alt="SAMSUNG" width="640" height="480" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Powrót był całkiem fajny. Zbieg w wysokim śniegu, choć wymagający, sprawił mi dużo radości. Dotarliśmy w ten sposób do Szrenicy, gdzie na chwilę zatrzymaliśmy się w schronisku. Ponieważ czas nas trochę gonił (wracaliśmy tego dnia do Poznania) zaczęliśmy zbiegać drogą, którą ledwo co wbiegaliśmy. Nie oszczędzając nóg momentami pędziłem poniżej 3 minut na kilometr. By nie oddalać się zbytnio od towarzyszących dziewczyn, częściowo po zbiegu podbiegałem do nich by znów popędzić w dół. Robiąc w ten sposób bardzo fajny, urozmaicony trening siły biegowej. Tak też dotarliśmy do swojej kwatery.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color: #000000;"><img class="wp-image-481 size-full aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/20150106_103942.jpg" alt="20150106_103942" width="2448" height="3264" />W sumie wyszło ok. 18 km. Po szybkim prysznicu, spakowaniu się opuściliśmy pensjonat i zapakowaliśmy samochód bagażami. Udaliśmy się jeszcze do wspomnianej wcześniej knajpy „Niebo w Gębie”. Najadłszy się, tym razem kwaśnicą i smażonym serem z frytkami, udaliśmy się w drogę powrotną, która minęła szybko i sprawnie.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Podsumowując</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Przebiegliśmy:</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">- ok. 60 km, co jest całkiem dobrym wynikiem jak na panujące warunki. Trzeba pamiętać, że kilometry w górach liczy się nieco inaczej niż na nizinach <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Mieszkaliśmy:</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">- Dom Wycieczkowy Milutka &#8211; <a style="color: #000000;" href="http://milutka.obitur.pl">http://milutka.obitur.pl</a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">- Pensjonat Roxana &#8211; <a style="color: #000000;" href="http://www.roxana-szklarska.pl">http://www.roxana-szklarska.pl</a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">- Chata Robaczka &#8211; <a style="color: #000000;" href="http://www.chatkarobaczka.pl">http://www.chatkarobaczka.pl</a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Jedliśmy:</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">- Restauracja Niebo W Gębie (ul. 1 Maja, Szklarska Poręba)</span></strong></p>
<h4><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/20150106_093325.jpg"><img class="wp-image-480 size-large aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/01/20150106_093325-1024x768.jpg" alt="20150106_093325" width="1024" height="768" /></a></span></strong></h4>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/wypad-do-szklarskiej-poreby/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>GP Dziewiczej Góry w Biegach Górskich III/VI</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/gp-dziewiczej-gory-w-biegach-gorskich-iiiiv/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/gp-dziewiczej-gory-w-biegach-gorskich-iiiiv/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 06 Dec 2014 23:06:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Dziewicza Góra]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Przełaj]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=299</guid>
		<description><![CDATA[Czas bardzo szybko leci, a właściwie biegnie. Gdy zaczynałem okres roztrenowania (12.11) wydawało mi się, że trwać on będzie bardzo długo. Jednak nie obejrzałem się i znów założyłem buty do biegania. Nie wyszedłem na trening, jak by się mogło wydawać… Pojechałem na zawody! W Mikołajki odbył się trzeci bieg w cyklu GP Dziewiczej Góry w Biegach Górskich. Z uwagi na chęć bycia sklasyfikowanym w całej imprezie powinienem wystartować właśnie w tym dniu. Pierwszy bieg musiałem odpuścić dlatego teraz należało startować we wszystkich kolejnych biegach z możliwością odrzucenia tego najgorszego startu.&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/gp-dziewiczej-gory-w-biegach-gorskich-iiiiv/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Czas bardzo szybko leci, a właściwie biegnie. Gdy zaczynałem okres roztrenowania (12.11) wydawało mi się, że trwać on będzie bardzo długo. Jednak nie obejrzałem się i znów założyłem buty do biegania. Nie wyszedłem na trening, jak by się mogło wydawać… Pojechałem na zawody!</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">W Mikołajki odbył się trzeci bieg w cyklu <a style="color: #000000;" href="http://dziewiczagorabiega.pl/grand-prix/" target="_blank">GP Dziewiczej Góry w Biegach Górskich</a>. Z uwagi na chęć bycia sklasyfikowanym w całej imprezie powinienem wystartować właśnie w tym dniu. Pierwszy bieg musiałem odpuścić dlatego teraz należało startować we wszystkich kolejnych biegach z możliwością odrzucenia tego najgorszego startu.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Ściganie się po dłuższej przerwie od biegania może ktoś uznać za zły i bezsensowny pomysł. Jednak ja z taką opinią bym się nie do końca zgodził. Start ten miał na celu ukazania moich biegowych możliwości bez typowego biegowego treningu. Ostatni akcent biegowy miałem 11 listopada podczas Biegu Niepodległości w Luboniu. A dwa dni przed nim start właśnie na Dziewiczej Górze (II bieg cyklu) .</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Wykonując przez 24 dni treningi ogólnorozwojowe (m.in. na siłowni, pływalni oraz sali gimnastycznej) dbałem o swój wszechstronny rozwój. Jak się dziś okazało start na dystansie 5 km w bardzo wymagającym terenie, był gorszy tylko o 51 sekund w porównaniu do II biegu z 8 listopada. Uzyskany czas to 21:52. Zaskoczyło mnie to bardzo, ale też ucieszyło. Zbyt dużo nie straciłem z wytrzymałości przez te klika tygodni. Choć z pewnością na wynik maiły wpływ warunki panujące na trasie, które były w moim odczuciu lepsze od biegu w poprzednim miesiącu.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Start uznaję za udany. Mam nadzieję, że kolejne starcie z Dziewiczą Górą będzie obfitowało w równie dobry czas. Choć 3 styczna może okazać się typowo zimowym dniem, mroźnym i obfitującym w śnieg po kolana. Mimo wszystko chciałbym by tak było. Takie warunki dodały by uroku tej bardzo fajnej imprezie.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/12/DSCF4576.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-300" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/12/DSCF4576-150x150.jpg" alt="DSCF4576" width="150" height="150" /></a>Każdy uczestnik zawodów na Dziewiczej otrzymał &#8222;bombkę&#8221; na choinkę. Był to bardzo miły akcent świąteczny. Dodatkowo można było się posilić słodkościami i napić herbaty. </span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Mimo małych problemów z firmą od pomiaru czasu, zawody zostały przeprowadzone sprawnie. Dobra organizacja i wyraźnie oznaczona trasa, sprawia ze chce się tam wracać!</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Oprócz biegu na dystansie 5 km można się ścigać na trasie 10 km oraz w marszu nordic walking.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Wyniki:                </span></strong><strong><span style="color: #000000;">» <a style="color: #000000;" href="http://timepro.pl/wp-content/uploads/2014/12/ed3_5km.pdf" target="_blank">5 km</a> «                 » <a style="color: #000000;" href="http://timepro.pl/wp-content/uploads/2014/12/ed3_10km.pdf" target="_blank">10 km</a> «               » <a style="color: #000000;" href="http://timepro.pl/wp-content/uploads/2014/12/ed3_NW.pdf" target="_blank">NW</a> «</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Polecam tę imprezę!</span></strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/gp-dziewiczej-gory-w-biegach-gorskich-iiiiv/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Biegiem w góry</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/wpis-jeden/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/wpis-jeden/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 15 Sep 2014 08:09:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Góry]]></category>
		<category><![CDATA[Krynica]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=12</guid>
		<description><![CDATA[Od dawna chciałem wziąć udział w biegu górskim. Choć jestem biegaczem nizinnym, biegającym głównie w zawodach rozgrywanych po ulicach miast, wiedziałem że start w górach kiedyś nastąpi. Zdecydowałem się na udział w Festiwalu Biegowym w Krynicy – Zdrój, który trwał od 5 do 7 września. Jest to trzydniowe święto biegania,  w ramach którego odbywają się biegi na różnych dystansach. Można wystartować w biegach od 600 metrów po bieg ultra (bieg powyżej  42 km 195 m – maraton)  na 100 km. Łącznie odbyło się ponad 20 biegów. Zmagania zawodników można było&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/wpis-jeden/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Od dawna chciałem wziąć udział w biegu górskim. Choć jestem biegaczem nizinnym, biegającym głównie w zawodach rozgrywanych po ulicach miast, wiedziałem że start w górach kiedyś nastąpi. Zdecydowałem się na udział w Festiwalu Biegowym w Krynicy – Zdrój, który trwał od 5 do 7 września. Jest to trzydniowe święto biegania,  w ramach którego odbywają się biegi na różnych dystansach. Można wystartować w biegach od 600 metrów po bieg ultra (bieg powyżej  42 km 195 m – maraton)  na 100 km. Łącznie odbyło się ponad 20 biegów. Zmagania zawodników można było śledzić w TVP1, która była partnerem Festiwalu. impreza gościła wielu zawodników, także tych z najwyższej półki.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Biegi górskie odbyły się na trzech dystansach 36, 66, 100 km. Ja, jako debiutant w tego typu imprezie, zbierający doświadczenie, postanowiłem wystartować w biegu na 36 km. Starty biegów odbywały się w nocy na deptaku krynickim o 3:00 – 100 km, 3:10 – 66 km oraz o 3:20 – 36 km. Trasa biegów pokrywała się. Np. meta dla biegu 36 km, była punktem kontrolnym oraz tzw. przepakiem (możliwość wymiany sprzętu, uzupełnienie wody lub posilenie się w bufecie) dla biegów 66 i 100 km.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Mój start, tak jak wspomniałem nastąpił o 3:20. Nim do niego doszło, zjadłem lekkie śniadanie o 2 w nocy?! Następnie udałem się truchtem na start, wykonałem krótką rozgrzewkę i obserwowałem starty biegów na dłuższych dystansach. O 3:15 przeskoczyłem przez barierki ogradzające kibiców od zawodników i stanąłem na linii startu. Spiker przeprowadzał krótkie rozmowy z uczestnikami, zagrzewał do biegu, życzył powodzenia.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/W-biegu-36-km.jpg"><img class="aligncenter wp-image-263 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/W-biegu-36-km.jpg" alt="W biegu 36 km" width="640" height="480" /></a>Nastąpiła godzina 3:20 i ruszyliśmy w środku nocy, w moim przypadku w nieznanie. Mając na głowie latarkę – czołówkę, plecak z bukłakiem oraz żele energetyczne. Założyłem, że muszę trzymać się w czubie stawki i tak też zrobiłem. Pierwsze 2 km biegliśmy po oświetlonej ulicy w centrum Krynicy. Luksus w postaci płaskiej, oświetlonej asfaltowej drogi szybko się skończył. Wbiegliśmy do lasu gdzie droga przemieniła się w kamienisty stromy szlak – trzeba było włączyć latarkę. Zaraz potem zacząłem wyprzedzać zawodników, którzy startowali  na dłuższych dystansach. Niesamowity widok, gdy przed, jak i za sobą, widzi się „węża” migotających światełek ciągnącego się kilometrami.  Starałem się trzymać równe tempo cały czas biegnąc i nie przechodząc do marszu. Sił dodawało mi wyprzedzanie innych, choć wiedziałem, że mają oni do pokonania dwa i prawie trzy razy tyle kilometrów co ja. Pierwsze 10 km wydawało się być najcięższe z całego biegu, spore nachylenie, prawie cały czas pod górę.  Zwieńczeniem wspinaczki było zdobycie szczytu – Jaworzyna Krynikca o wysokości 1114 m n.p.m., po którym należało przestawić swoje mięśnie z trybu wbiegania na zbieganie. Z tym nie miałem na szczęście problemów. Po paru krótszych zbiegach i podbiegach dobiegłem do szczytu o nazwie Runek (1080 m n.p.m.), był to już ok. 14 km. Wg moich obliczeń znajdowałem się na ok. 12 pozycji, ciężko było się zorientować biegnąc między zawodnikami z innych dystansów &#8211; mieliśmy numery startowe w innym kolorze lecz z powodu ciemności zauważenie różnicy było bardzo ciężkie. Z Runka nastąpił ok. 2 km zbieg, by potem znów wspinać się w górę aż do Schroniska na Łabowskiej Hali (1027 m n.p.m.). Tam też znajdował się punkt spożywczy, na którym chwyciłem pół banana, którego zjadłem popijając napojem izotonicznym i popędziłem dalej. Szło całkiem nieźle, zbiegałem szybko… Nagle zahaczyłem tylną nogą o kamień, który właśnie przeskoczyłem. Straciłem równowagę, twarzą zbliżyłem się do ziemi i gdy już myślałem, że padnę na ziemię udało mi się w ostatniej chwili wyprostować i uniknąć upadku. Poczułem jednak ból w lewej łydce &#8211; to był ta noga, którą zahaczyłem kamień. Bolała mnie jeszcze przez jakieś dwa kilometry, na szczęście potem ból zaniknął. Po potknieciu, chwilę musiałem poświęcić na uspokojenie oddechu i odnalezienie właściwego rytmu biegu. Zdarzenie to uświadomiło mi jak niewiele trzeba by nabawić się kontuzji, a tym samym nawet nie ukończyć biegu. Wtedy miałem już za sobą ponad 2 godziny biegu w nogach.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Powoli zaczynało wschodzić słońce i można było zobaczyć coś więcej niż tylko światła czołówek. Widoki, które odkrywała noc robiły bardzo duże wrażenie. W dolinie znajdowały się miasta powoli budzące się ze snu, gdzie jeszcze stała mgła lub chmury, my ponad nimi, my biegacze.  <img class="aligncenter wp-image-262 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/Na-trasie-biegu-36-km.jpg" alt="Na trasie biegu 36 km" width="640" height="480" />Chociażby dla tych widoków było warto wziąć udział w tych zawodach. Niestety chcąc utrzymać dobre tempo nie mogłem zbytnio dekoncentrować się na tym co mnie otacza, choć muszę przyznać, że wysiłek wkładany w bieg przychodził w takich okolicznościach przyrody z większą łatwością niż zazwyczaj. W ten sposób dotarłem do ok. 26 km gdzie zrobiło się na tyle jasno, że w terenie niezalesionym można było wyłączyć latarkę.  Teraz przy porannym świetle biegło się łatwiej. Bez problemu było widać kamienie, korzenie drzew, błoto czy kałuże, w których niestety kilkukrotnie we wcześniejszym etapie biegu zmoczyłem nogi.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Od 29 km czekał mnie zbieg o długości 4 km. Był to trudny odcinek trasy. Bardzo stromy, błotnisty szlak, miejscami przechodzący w strumyk. Na szczęście na tym etapie stawka biegaczy była dość rozciągnięta i nie dochodziło do niebezpieczeństwa, że ktoś nie wyhamuje i wyląduje komuś na plecach. W tej części biegu rozpoczęły się moje problemy z brzuchem. Bolała mnie prawa część mięśni brzucha. W związku z tym nie mogłem zbiegać w takim tempie jakim powinienem i chciałem. Musiałem niestety zwolnić. Ból uniemożliwił mi walkę o urwanie nie tylko sekund z ostatecznego wyniku ale także minut. Na szczęście gdy odcinek był prosty lub pod górkę, mogłem rozwijać szybsze prędkości.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Na ok. 33 km zaczęła się droga asfaltowa, która prowadziła już do mety. Niestety dla mnie, była ona przez jakiś czas z górki, a wydawać by się mogło, że  skoro asfaltowa to dla mnie, biegacza szosowego środowisko naturalne. Na tym odcinku zamiast przyspieszyć zwolniłem, a czas i biegacze uciekali. Kontem oka zauważyłem zawodnika o tym samym kolorze numeru startowego. Chciałem powalczyć i przez chwile myślałem, że zostawiłem go za swoimi plecami. Niestety na ok. 1 kilometr przed metą zobaczyłem jak mnie wyprzedza. Nie mogłem jednak przyspieszyć na tyle mocno by utrzymać jego tempo. Wtedy to już biegliśmy znów pod górkę. Trudno – pomyślałem – trzeba się skupić by na kolejnych metrach nie zostać wyprzedzonym przez innych zawodników.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/Na-mecie-36-km.jpg"><img class="aligncenter wp-image-261 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/Na-mecie-36-km.jpg" alt="Na mecie 36 km" width="640" height="480" /></a>Nadeszła ta chwila. Widzę w oddali kibiców, słyszę doping. Zbieram się do finiszu. Wpadam na metę usytuowaną przy Hotelu „Perła Południa” w Rytrze. Zadowolony i zmęczony. Udało się! Cały czas myślę, że bieg ukończyłem na ok. 12 miejscu. Dopiero gdy dotarłem do Krynicy, gdzie mieściło się biuro zawodów i były wywieszone oficjalne wyniki, okazało się, że zająłem 8 miejsce, tracąc do zwycięzcy tylko 16 minut. W dodatku jak się okazało uciekli mi tylko zawodnicy mieszkający w miejscowościach około górskich. Debiut uznałem za udany. Start ten dał mi porządna lekcję na temat biegania w górach. Myślę, że za rok wrócę do Krynicy by znów powalczyć ze swoimi słabościami na górskim szlaku.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Bieg ten sprawił mi ogromną przyjemność i radość, poczułem że biorę udział nie tylko w wyścigu, ale i w przygodzie. Myślę, że tak też trzeba podchodzić do tego typu zawodów.</span></strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/wpis-jeden/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
