<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>FOR RUN &#187; Maraton</title>
	<atom:link href="http://forrun.pl/tag/maraton/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://forrun.pl</link>
	<description>Bieganie to moje życie</description>
	<lastBuildDate>Wed, 01 Nov 2023 23:14:46 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=4.1.38</generator>
	<item>
		<title>Maraton Dębno, powrót po 10 latach</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/maraton-debno-powrot-po-10-latach/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/maraton-debno-powrot-po-10-latach/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 09 Apr 2017 19:26:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[For Run Team]]></category>
		<category><![CDATA[Maraton]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=1861</guid>
		<description><![CDATA[Pomysł startu w Dębnie narodził się na przełomie listopada i grudnia. Ja już w zeszłym roku chciałem tam wystartować, jednak ostatecznie pojechałem do Bratysławy (relacja). Startem w &#8222;Stolicy Polskiego Maratonu&#8221; zainteresowani byli także inni członkowie For Run Team. Tak więc 1 stycznia gdy otworzone zostały zapisy, szybko ruszyliśmy do komputerów, by wygrać wyścig o prawo startu. Udało nam się wszystkim 2300 numerów startowych rozeszło się po dwóch dniach&#8230; Trzeba było jeszcze znaleźć nocleg. I tu pojawił się problem. Wszystko pozajmowane! Udało się jednak wyszukać miejsce w Ognisku Wychowawczym &#8222;Nasz Dom&#8221;&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/maraton-debno-powrot-po-10-latach/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><span style="color: #000000;">Pomysł startu w Dębnie narodził się na przełomie listopada i grudnia. Ja już w zeszłym roku chciałem tam wystartować, jednak ostatecznie pojechałem do Bratysławy (<a href="http://forrun.pl/blog-2/tam-mnie-jeszcze-nie-bylo-csob-bratislava-marathon/" target="_blank">relacja</a>). Startem w &#8222;Stolicy Polskiego Maratonu&#8221; zainteresowani byli także inni członkowie For Run Team. Tak więc 1 stycznia gdy otworzone zostały zapisy, szybko ruszyliśmy do komputerów, by wygrać wyścig o prawo startu. Udało nam się wszystkim <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /> 2300 numerów startowych rozeszło się po dwóch dniach&#8230; Trzeba było jeszcze znaleźć nocleg. I tu pojawił się problem. Wszystko pozajmowane! Udało się jednak wyszukać miejsce w Ognisku Wychowawczym &#8222;Nasz Dom&#8221; przy Parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła. Długa nazwa wzbudziła nasze zainteresowanie. Byliśmy ciekawi w jakich warunkach będzie dane nam spać. Tym bardziej, że zarezerwowane mieliśmy miejsca w salce 10 osobowej. Jednak ważne było, że mieliśmy gdzie spać <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170401_15_25_58_Pro.jpg"><img class="size-full wp-image-1869 alignleft" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170401_15_25_58_Pro.jpg" alt="WP_20170401_15_25_58_Pro" width="3264" height="1840" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Do Dębna wyruszyliśmy w sobotę w południe. Jechało nas 7 osób, z czego 5 startowało w maratonie. Dzięki wsparciu <a href="http://pol-car.pl/" target="_blank">POL-CAR</a> mieliśmy do dyspozycji 8-osobowego busa, co spowodowało, że cały For Run Team mógł jechać razem i się integrować <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /> Podróż minęła sprawnie i w wesołych nastrojach.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po dojechaniu do Dębna znaleźliśmy bez problemów  swoją kwaterę. Byliśmy naprawdę pozytywnie zaskoczeni. Pokój okazał się czystym i schludnym miejscem z 10 łóżkami, które były wyposażone w pościel. Prysznic i ubikacja na korytarzu nam nie przeszkadzały. Były zadbane i wyglądały na niedawno wyremontowane. Budynek był piętrowy, a na samym jego dole znajdowała się jadalnia z kuchnią, gdzie można było przygotować sobie nawet bardziej skomplikowane jedzenie. Okazało się również, że nasza miejscówka ulokowana było ok. 500 metrów od startu biegu i 300 od mety. Scena gdzie odbywały się dekoracje była zaraz za płotem. Wszystko wyglądało bardzo dobrze!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po zapoznaniu się z naszym miejscem do spania ruszyliśmy w miasto by znaleźć coś do jedzenia. Znaleźliśmy pizzerię i wątpię byśmy mogli skorzystać z jakiegoś innego lokalu. Udało się więc nam najeść (a właściwie napchać) i ruszyliśmy po pakiety startowe. Tu zabrakło kierunkowskazów którędy można dojść do biura zawodów . Na szczęście panowie montujący bramę startowa nas pokierowali. Centrum zawodów ulokowane było na hali sportowej. Kolejek po pakiety praktycznie nie było. A tworzyć się mogły, bo organizator dał zawodnikom do wyboru 2 opcje kubków i 4 wersje kolorystyczne ręczników. Było w czym wybierać <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /> Oprócz stanowisk z pakietami na hali znajdowało się kilka stoisk ze sprzętem dla biegaczy. </span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170401_17_58_34_Pro.jpg"><img class="wp-image-1877 size-large aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170401_17_58_34_Pro-1024x577.jpg" alt="WP_20170401_17_58_34_Pro" width="1024" height="577" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po wspólnym zdjęciu ruszyliśmy do naszej kwatery, by odpocząć przed kolejnym dniem. W naszej salce było bardzo wesoło. Całe szczęście, że był z nami w pokoju tylko jeden, i to bardzo wyrozumiały, pan <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /> Noc była całkiem dobrze przespana chyba przez wszystkich. Po wspólnym śniadaniu poszliśmy na spacer, by dokładnie zlokalizować miejsce startu, który zaplanowany był na 11:00 (dość późna porę jak na maraton rozgrywany na początku wiosny).</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po powrocie ze spaceru trzeba było przygotować stroje startowe itp. Dzień wcześniej udało mi się załatwić u szefowej ośrodka gdzie spaliśmy rower, na którym Paulina miała mi towarzyszyć podczas biegu. Wszystko więc było dopracowane. Jedyną niewiadomą stanowiła moja forma. Przez problemy zdrowotne przygotowania były zakłócone. Opisałem swoje problemy w podsumowaniu<a href="http://forrun.pl/blog-2/styczen-17-podsumowanie/" target="_blank"> stycznia</a>, <a href="http://forrun.pl/blog-2/luty-17-podsumowanie/" target="_blank">lutego</a> i <a href="http://forrun.pl/blog-2/marzec-17/" target="_blank">marca</a>.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Na starcie maratonu stanęli razem ze mną: Kasia, Kasia, Darek oraz Mikołaj. Paulina i Marianna służyły za support naszego Teamu. </span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Początek starałem się biec spokojnie. Planowałem na metę wbiec po 2 godzinach i 45 minutach. Było to jednak wróżenie. Nie miałem wcześniej żadnych startów kontrolnych, które pomogłyby mi w oszacowaniu końcowego wyniku. Jednak jakiś cel trzeba było mieć. A spodziewałem się, że moje założenia czasowe powinny dać Mistrzostwo Polski Nauczycieli, a w tej kategorii właśnie brałem udział.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Pierwsze kilometry to bieg w mieście. Po około 5 km wybiegliśmy z miasta. Spotkałem się z Pauliną. Niestety pojawił się ktoś jeszcze &#8211; wiatr w twarz. Niestety to zwiastowało bieg przez około 30 km pod wiatr&#8230; Oprócz tego słonce przygrzewało i temperatura dochodziła do ok. 17 stopni.</span></p>
<p><span style="color: #000000;"><img class="aligncenter wp-image-1873 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/IMG_20170402_115831-575x1024.jpg" alt="IMG_20170402_115831" width="575" height="1024" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Pierwsze 10 km zrealizowałem w zamierzonym tempie. Ale między innymi w związku z warunkami atmosferycznymi wiedziałem, że kolejne kilometry nie będą łatwe. Pierwsza część dystansu minęła raczej bez większych wydarzeń na trasie. Półmaraton przebiegłem w czasie 1:23:42. Tragedii więc nie było. Ale się zaczęła zaraz po 22 km&#8230; Tempo zaczęło spadać. Nie drastycznie, ale już wiedziałem, że ze zrealizowaniem założeń będzie ciężko. Jeszcze do tego ten wiatr! Całe szczęście, że Paulina była przy mnie i mnie motywowała.</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/IMG_20170402_121512.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1875 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/IMG_20170402_121512-575x1024.jpg" alt="IMG_20170402_121512" width="575" height="1024" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Momentami udawało mi się przyspieszać, wchodzić w fajny rytm. Ale raczej nie trwało to długo. Męczyło mnie to, bo tempo, które jeszcze przed chorobą nie było dla mnie problemem, teraz ledwo utrzymywałem. Sama świadomość &#8222;wolnego biegu&#8221; była demotywująca. Jednak nie zamierzałem zejść z trasy. Walka została podjęta, więc trzeba było ją zakończyć jak należy. &#8222;Klepałem&#8221; więc kolejne kilometry i powoli zbliżałem się do mety. Cierpiałem. Chciałem zakończyć bieg jak najszybciej. Ale, że przyśpieszyć nie mogłem&#8230; &#8222;Truchtałem&#8221; sobie, a obok mnie na szczęście jechała cały czas Paulina i wspierała mnie. Tak dotarliśmy do 38 km, który był niby w mieście, ale wyglądał jak by był poza nim. Kibiców praktycznie wcale, zaczął się bruk,  a po odcinku asfaltu pojawiła się droga niby asfaltowa ale jakby szutrowa&#8230; Zmęczył mnie ten fragment mocno. Starałem się przyśpieszyć ale nie miałem z czego. Wiedziałem, że meta już jest praktycznie na wyciągnięcie ręki. Wreszcie ukazała się moim oczom . Jeszcze kilkaset metrów i zakończy się ta maskarada. Jakieś 200 metrów przed metą słyszę głos Jurka Skarzyńskiego, mobilizuje mnie, przybijam piątkę&#8230; Udaje się przyśpieszyć. Ale to nie ma znaczenia. Ktoś jeszcze krzyczy, że super bo złamię 3 godziny. Rzeczywiście łamię. Zegar zatrzymał się na 2 godzinach 58 minutach i 8 sekundach. Zająłem 51 miejsce open, 7 miejsce w Mistrzostwach Polski nauczycieli. Jednak nie cieszy mnie ostateczny rezultat. Jest to mój piąty wynik maratońskich zmagań. Niestety 2:0 dla Dębna. W 2007 roku również bieg mi nie wyszedł z powodu kontuzji (pasmo biodrowo-piszczelowe). Założenia na ten start w styczniu miałem ambitne. Liczyłem, że uda się zejść poniżej 2:40 i dzięki temu uplasować się w pierwszej 10 maratonu. Niestety życie weryfikuje nasze plany&#8230;</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/IMG_20170402_135948.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1874 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/IMG_20170402_135948-575x1024.jpg" alt="IMG_20170402_135948" width="575" height="1024" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po wbiegnięciu na metę miałem trochę czasu, by odpocząć i się wykąpać. Czułem się trochę ja potracony przez tira. Kontrolowałem jednak czas, bo trzeba było wrócić na metę, żeby powitać towarzyszy wyjazdu.</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170402_15_12_46_Pro1.jpg"><img class="wp-image-1870 size-large aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170402_15_12_46_Pro1-1024x577.jpg" alt="WP_20170402_15_12_46_Pro[1]" width="1024" height="577" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Pierwszy pojawił się Darek. Niestety również nie zrealizował swojego planu i ukończył zmagania z czasem 4:10:06. Po Darku na metę wbiegły obie Kasie. Kasia R. wiedząc, że nie zrealizuje swoich założeń postanowiła zawrócić i wesprzeć koleżankę. To się nazywa praca zespołowa! I w ten sposób obie dziewczyny osiągnęły czas 4:50:55.</span></p>
<p><span style="color: #000000;"><img class="wp-image-1867 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/17760620_1250448871735753_1530556194_n.jpg" alt="17760620_1250448871735753_1530556194_n" width="471" height="839" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po dwóch &#8222;K&#8221; pojawił się Mikołaj, który na mecie zameldował się po 5 godzinach i 46 sekundach.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170402_16_04_39_Pro1.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1871" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170402_16_04_39_Pro1.jpg" alt="WP_20170402_16_04_39_Pro[1]" width="3264" height="1840" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Dla Kasi był to ostatni Maraton w drodze do <a href="http://www.zis.krakow.pl/korona-maratonow-polskich" target="_blank">Korony Maratonów Polskich</a>. Dla Darka i Mikołaja to dopiero początek zabawy <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Nikomu z naszej ekipy nie udało się zrealizować założeń. Dostaliśmy mocne lanie. Ale tak naprawdę nie przejmowaliśmy się tym. Spędziliśmy ze sobą 2 fajne dni. A maraton? Będzie następny i się odgryziemy! <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170402_18_04_40_Pro.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1868 size-large" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/04/WP_20170402_18_04_40_Pro-1024x577.jpg" alt="WP_20170402_18_04_40_Pro" width="1024" height="577" /></a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/maraton-debno-powrot-po-10-latach/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Jak ukończyłem 15 maraton</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/jak-ukonczylem-15-maraton/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/jak-ukonczylem-15-maraton/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 30 Oct 2016 16:00:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Maraton]]></category>
		<category><![CDATA[Poznań]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=1754</guid>
		<description><![CDATA[      Start na królewskim dystansie w rodzinnym mieście to prawie pewnik. Tak też było w tym roku. Chociaż przez chwilę zastanawiałem się, czy nie pobiec gdzieś indziej, albo w ogóle nie zrezygnować z maratońskiego startu. Po chorobie w lipcu, trudno mi było wrócić do dobrej formy. Treningi były dobrze realizowane, wszystko wychodziło ładnie, jednak na zawodach szło kiepsko. Miałem problem z utrzymaniem tempa, w którym bez problemów powinienem biec. Po dwóch nieudanych startach (15 i 10 km) zacząłem poważnie zastanawiać się nad rezygnacją ze startu w maratonie. Powątpiewałem&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/jak-ukonczylem-15-maraton/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">      Start na królewskim dystansie w rodzinnym mieście to prawie pewnik. Tak też było w tym roku. Chociaż przez chwilę zastanawiałem się, czy nie pobiec gdzieś indziej, albo w ogóle nie zrezygnować z maratońskiego startu. Po chorobie w lipcu, trudno mi było wrócić do dobrej formy. Treningi były dobrze realizowane, wszystko wychodziło ładnie, jednak na zawodach szło kiepsko. Miałem problem z utrzymaniem tempa, w którym bez problemów powinienem biec.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Po dwóch nieudanych startach (15 i 10 km) zacząłem poważnie zastanawiać się nad rezygnacją ze startu w maratonie. Powątpiewałem w uzyskanie na nim satysfakcjonującego wyniku.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Na początku września skupiłem się jednak na starcie w <a href="http://nkbchyzy.com/?page_id=6209" target="_blank">Chyżej Dziesiątce</a>. Szybka trasa, rodzinne miasto Pauliny = kibice, po prostu fajna impreza! Start odbył się o 14:00. Towarzyszył mu duży upał&#8230;</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Po wystrzale startera ruszyłem dość mocno, tempo w okolicach 3:30. Bałem się, że za chwilę nastąpi powtórka z poprzednich biegów. Jednak postanowiłem  trzymać się sporej grupy, w której biegłem. Kolejne kilometry mijały, a ja trzymałem zamierzone tempo! Cieszyłem się, jednak obawiałem o następne km. Niepotrzebnie. Na metę wbiegłem na 4 miejscu, wyprzedzając kilku zawodników na ostatnich kilometrach. Osiągnąłem bardzo dobry czas. Ale przede wszystkim start ten dał mi dużo optymizmu przed maratonem!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><a href="http://marathon.poznan.pl/" target="_blank">Poznań Maraton</a></b></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Na start w moim piętnastym maratonie, założenia były proste. Trzymać tempo 3:50 jak długo się da, a jak się da, to na końcówce przyspieszyć. Czyli nic skomplikowanego <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Do pomocy na trasie zaangażowałem Paulinę, która jadąc na rowerze miała mnie wspierać zarówno w kwestii odżywiania jak i psychicznie. Miała ona oczywiście pozwolenie od organizatorów na jazdę po trasie. Podczas całego biegu pomagała ona także innym zawodnikom. Wiozła butelkę z piciem zabraną z punktu, a także motywowała: &#8222;bardzo ładnie wyglądacie, dobrze Wam idzie!&#8221; Mnie osobiście najbardziej zależało na podawaniu ciepłego własnego izotonika (miód, cytryna i sól) i wody. Zimne napoje serwowane na punktach różnie na mnie wpływają, a dodatkowych utrudnień na trasie chciałem uniknąć.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Z Pauliną spotkałem się na ok. 7 km, tuż za miejscem gdzie brat z żoną i córką mi kibicowali: &#8222;sibko, sibko!&#8221;. Niezły zastrzyk energii, chociaż jeszcze nie tak bardzo potrzebny.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Po chwili znalazłem się na skrzyżowaniu z ul. Rolną, czyli rozpoczęły się moje treningowe tereny. A do tego kibice. Całe mnóstwo kibiców! W tym teściowie, dziadek (który jest obecny od pierwszego mojego startu w poznańskiej imprezie), a także znajomi m.in. z <a href="http://www.kgbgrzmot.pl/" target="_blank">KGB Grzmot Komorniki</a>. Super doping! Jednak trzeba było trzymać emocje i siły na wodzy. To dopiero 8-9 km.</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mpa_20161009_093505_2.jpg"><img class="size-full wp-image-1776 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mpa_20161009_093505_2.jpg" alt="mpo16_01_mpa_20161009_093505_2" width="420" height="280" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Od początku biegłem praktycznie sam. Pojawiali się biegacze obok mnie i  przyspieszali lub zwalniali. Ja trzymałem swoje tempo i nie chciałem go szarpać. Na 10 km była nawrotka, więc można było zorientować się kogo się goni i przed kim ucieka <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /> Biegłem w tym czasie z 2-3 innymi zawodnikami. Przed nami uformowała się grupa licząca 5-7 osób. widziałem że poruszają się w tym samym tempie co i ja, więc postanowiłem dogonić ich. Miałem więc do nadrobienia ok. 40-50 metrów. Zwiększenie tempa było ryzykowne, jednak wiedziałem, że samemu będzie ciężko przebiec cały dystans. W grupie biega się po prostu łatwiej!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Po 12 km, na lekkim zbiegu dołączyłem do biegaczy, których goniłem. Razem przebiegliśmy znów obok wspaniałych kibiców przy Rolnej (trasa jest poprowadzona jest m.in. po pięciokilometrowej  &#8222;agrafce&#8221;). Tu nadszedł też czas na pokonanie pierwszego znaczącego podbiegu, który prowadził na ul. Hetmańską. Musieliśmy na niej pokonać jeden wiadukt i jeden most, będąc nieco wystawieni na wiatr. Jednak ciężko dopiero miało się zrobić.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Odcinek trasy, którego się nieco obawiałem zaczynał się po 17 km. Był to długi podbieg, który kończył się dopiero po 19 km. Na całe szczęście współpraca w grupie układała się dobrze i dobrym tempem pokonaliśmy wymagające kilometry. Uśmiechy także gościły na naszych twarzach, jeszcze&#8230; <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></p>
<div id="attachment_1761" style="width: 549px" class="wp-caption aligncenter"><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/14520615_1204549872953082_4437740469076671894_n.jpg"><img class="wp-image-1761 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/14520615_1204549872953082_4437740469076671894_n.jpg" alt="14520615_1204549872953082_4437740469076671894_n" width="539" height="580" /></a><p class="wp-caption-text">Grupę tworzyli m.in. Izabela Paraszyńska i Witek Nowacki</p></div>
<p><span style="color: #000000;">Połówkę pokonaliśmy w dobrym czasie 1 godzina 20 minut i 54 sekundy. Dobry prognostyk. Jednak tak naprawdę maraton jeszcze się nie zaczął <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Cieszyłem się cały czas biegiem, czasem przybijałem piątki dzieciom stojącym przy trasie i kibicującym. To dodaje mi energii, ale uważam też (może naiwnie), że taka prosta rzecz, może zaszczepić iskierkę sportowca w dziecku.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Powoli zbliżaliśmy się do Malty. Mekki poznańskich biegaczy, gdzie maraton i półmaraton miały swoje początki. Szybki zbieg w dół ul.  Baraniaka, ostry skręt w prawo i już jesteśmy nad najbardziej znanym zbiornikiem wodnym w Poznaniu. Bardzo lubię ten moment, kojarzy mi się z ostatnim kilometrem przed metą z pierwszych edycji maratonu. Było już słychać głos spikera, muzykę, kibiców&#8230; Jednak teraz na nowej trasie, zostało jeszcze do pokonania ponad 17 km. Organizatorzy nie pozostawili biegaczy tutaj samych w ciszy. Nagrali filmiki z dopingiem, które puścili na wielkim telebimie. Każdy okrzyk na wagę złota! <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Maraton powoli wchodził w decydującą fazę. Widać to było nie tylko po oznacznikach kilometrów. grupa w której biegłem stopniała, wręcz przestała istnieć. pojawiły się przerwy. Każdy zaczynał walkę na własną rękę. Tym bardziej, że rozpoczął się wymagający podbieg na ul. Krańcowej. Złapałem tu najwolniejszy km w całym maratonie (4 minuty i 1 sekunda). Na całe szczęście z pomocą przyszedł zbieg z Warszawskiej, po której biegło się wyjątkowo dobrze.</span></p>
<div id="attachment_1766" style="width: 690px" class="wp-caption aligncenter"><img class="wp-image-1766 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/14650149_961380520635150_4507160801470975673_n.jpg" alt="14650149_961380520635150_4507160801470975673_n" width="680" height="449" /><p class="wp-caption-text">Grupa się rozsypuje&#8230; (fot. Mateusz Szymczak)</p></div>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Odczuwałem coraz większe zmęczenie.  Wiedziałem, że może pojawić się kryzys. Nadszedł w okolicach 29-30 km. Jednak zacisnąłem zęby, skupiłem się na biegu, nie rozmyślałem. Po chwili przeszedł &#8211; zniknął tak szybko jak się pojawił. Było mi ciężko, ale motywowany przez Paulinę nie poddałem się i wróciłem do swojego tempa.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Nastał jednak 33 km. Przed nami ukazały się czarne chmury, oznaka że będzie lał deszcz&#8230; Wiedziałem jednak, że są rzeczy, których się nie uniknie. Jedną z nich był podbieg na ul. Świętego Wawrzyńca, który ma długość ok. 1 km. Podbieg, który mocno sponiewierał mnie w poprzednim roku. W tym nie chciałem mu dać tej satysfakcji, jednak obawiałem się go. Jak się okazało niepotrzebnie. Byłem mocny. Wyprzedziłem kilku zawodników właśnie na tym etapie. Paulina mocno mi dopingowała, sama nie wierzyła, że idzie tak dobrze.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Ja powoli wchodziłem w stan łowcy. Pełne skupienie na biegu. Szukanie zawodników, których można wyprzedzić i gonienie ich. Szukanie motywacji do utrzymywania tempa, do walki o dobry wynik. A najlepiej oddają to słowa Pauliny, które powtarzała mi podczas biegu: &#8222;po to trenowałeś, musisz walczyć, masz siły, jeśli odpuścisz teraz, narzekanie na mecie nie pomoże!&#8221;. To działało!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><span style="font-weight: 400;">Ulewa zaczęła się na ok. 35 km. Nawet mi to nie przeszkadzało. Bałem się jedynie o Paulinę. Jednak emocje ją grzały i nawet gdy wolontariusz chciał jej wręczyć pelerynę deszczową, odmówiła. A ja biegłem z całych sił, łapałem prawie najlepsze pojedyncze kilometry</span> <span style="font-weight: 400;">z całego dystansu. Pomógł mi w tym także samochód Radia ESKA, z którego głośników wydobywała się energiczna muzyka. Najpierw słyszałem ich za swoimi plecami, po czym wyprzedzili mnie i jechali przede mną powoli się oddalając. Chciałem krzyknąć by nie uciekali, tak jest dobrze! <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></span></p>
<p><span style="color: #000000;"><span style="font-weight: 400;"><img class="size-full wp-image-1767 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mkz_20161009_113034_2.jpg" alt="mpo16_01_mkz_20161009_113034_2" width="420" height="280" /></span></span></p>
<p><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Przy <a style="color: #000000;" href="http://www.ineastadion.pl/" target="_blank">INEA Stadion</a> zorganizowana była strefa kibica, którą dowodził kolega Filip &#8211; <a style="color: #000000;" href="https://www.facebook.com/prowadzenieimprezspiker/" target="_blank">konferansjer</a>. Długo nie musiałem czekać i otrzymałem oszałamiający doping. Tego mi było trzeba! Jest moc na ostatnią prostą, ponad 3 kilometrową, którą biegnie się pod wiatr&#8230;</span></p>
<p><span style="font-weight: 400; color: #000000;"><img class="size-full wp-image-1770 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mtr_20161009_113022_1.jpg" alt="mpo16_01_mtr_20161009_113022_1" width="420" height="280" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Walka weszła w ostateczną fazę. Trzeba było napierać ile sił, nie zwalniać, jedynie jak się da, przyspieszać. Zaczęło się jeszcze większe cierpienie. Wiedziałem jednak, że już za chwilę będzie meta, radość i odpoczynek. Paulina w mojej wiedzy mnie utwierdzała, motywując do walki.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Jesteśmy już przy Międzynarodowych Targach Poznańskich, mecie maratonu. Słyszę głos spikera, najpierw tego stojącego w czerwonym autobusie, Krzysztofa Łoniewskiego z <a href="http://www.polskieradio.pl/9,Trojka" target="_blank">Radiowej Trójki</a>. Dopinguje mi, co dodaje jeszcze, tak potrzebnych w tym momencie mi sił.</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mpa_20161009_114506_1.jpg"><img class="size-full wp-image-1769 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mpa_20161009_114506_1.jpg" alt="mpo16_01_mpa_20161009_114506_1" width="420" height="280" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">&#8222;Żegnam się” z Pauliną (która nie może wjechać na teren targów) i wbiegam na niebieski dywan. To już prawdziwa ostatnia prosta. Długa, bo w połowie zaczynam zastanawiać się czy sił mi nie zabraknie. Kibice są rewelacyjni! Ogromny doping. Rewelacja.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Na metę wbiegam po 2 godzinach 42 minutach i 28 sekundach od przekroczenia linii startu. Mam nową życiówkę, poprawioną o ponad 3 minuty. Jestem bardzo zadowolony.</span></p>
<p><span style="color: #000000;"><strong><strong><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mp_20161009_114442.jpg"><img class="size-full wp-image-1768 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/mpo16_01_mp_20161009_114442.jpg" alt="mpo16_01_mp_20161009_114442" width="420" height="280" /></a></strong></strong></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Okazuje się, że zająłem 19 miejsce, 4 w kategorii wiekowej (jeśli by się nie dublowało to nawet 3!) i byłem drugim poznaniakiem. Rewelacja, mógłbym stanąć na podium, gdyby takie było dla kategorii wiekowych przewidziane&#8230; A stanąć na podium tak wielkiej imprezy to byłoby coś! Na pocieszenie pozostało Mistrzostwo Drużyny Szpiku, które obroniłem z zeszłego roku.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Na mecie spotkałem mojego trenera. Z wyniku jaki uzyskałem był zadowolony. Gdy mu pokazałem poniższe zdjęcie z mety maratonu, kilkanaście dni po imprezie stwierdził, że zbyt świeżo na nim wyglądam i mógłbym się kiedyś zmęczyć&#8230;</span></p>
<p><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/5627a.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1760 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/5627a.jpg" alt="5627a" width="381" height="572" /></a></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Ciekawa sytuacja czekała na każdego biegacza, który zdecydował się na masaż. W momencie wchodzenia do boksu, wszyscy fizjoterapeuci/masażyści bili brawo. Coś wspaniałego i niepowtarzalnego!</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Dziękuję za doping wszystkim kibicom, którzy stali na trasie i dopingowali. Byliście super!</span></p>
<div id="attachment_1765" style="width: 690px" class="wp-caption aligncenter"><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/14642411_1204549232953146_5425306021089603730_n.jpg"><img class="wp-image-1765 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2017/01/14642411_1204549232953146_5425306021089603730_n.jpg" alt="14642411_1204549232953146_5425306021089603730_n" width="680" height="381" /></a><p class="wp-caption-text">Sukces ma wielu ojców i matek :)</p></div>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><strong><span style="font-weight: 400; color: #000000;">Biegajcie i męczcie się! <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></strong></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/jak-ukonczylem-15-maraton/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>9. PKO Poznań Półmaraton</title>
		<link>http://forrun.pl/event/9-pko-poznan-polmaraton/</link>
		<comments>http://forrun.pl/event/9-pko-poznan-polmaraton/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 17 Apr 2016 00:00:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Maraton]]></category>
		<category><![CDATA[Poznań]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?post_type=tribe_events&#038;p=1489</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2016/04/tlofb-polmaraton.png"><img class="aligncenter size-full wp-image-1490" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2016/04/tlofb-polmaraton.png" alt="tlofb-polmaraton" width="1243" height="460" /></a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/event/9-pko-poznan-polmaraton/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>WARTA CHALLENGE MARATHON&amp;HALF 5/5</title>
		<link>http://forrun.pl/event/warta-challenge-marathonhalf-55/</link>
		<comments>http://forrun.pl/event/warta-challenge-marathonhalf-55/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 05 Mar 2016 00:00:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Maraton]]></category>
		<category><![CDATA[Przełaj]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?post_type=tribe_events&#038;p=1431</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/event/warta-challenge-marathonhalf-55/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>WARTA CHALLENGE MARATHON&amp;HALF 3/5</title>
		<link>http://forrun.pl/event/warta-challenge-marathonhalf-35/</link>
		<comments>http://forrun.pl/event/warta-challenge-marathonhalf-35/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 16 Jan 2016 00:00:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Maraton]]></category>
		<category><![CDATA[Przełaj]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?post_type=tribe_events&#038;p=1429</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/event/warta-challenge-marathonhalf-35/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Poznańskie 42 km i 195 m</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/poznanskie-42-km-i-195-m/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/poznanskie-42-km-i-195-m/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 18 Oct 2015 10:29:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Maraton]]></category>
		<category><![CDATA[Poznań]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=1376</guid>
		<description><![CDATA[Październik to tradycyjnie miesiąc, w którym odbywa się maraton w Poznaniu. Dokładnie 11 dnia miesiąca blisko 6 500 zawodników stanęło na starcie 16. już edycji jednego z największych maratonów Polski. Wśród biegaczy byłem i ja. Start na królewskim dystansie liczącym 42 km i 195 m to zwieńczenie długich przygotowań, mozolnych treningów oraz setek pokonanych kilometrów.  Z jednej strony jest się bardzo radosnym i pozytywnie nastawionym do startu, z drugiej jednak, odczuwa się strach, zdenerwowanie i niepewność. Obawa, że podczas biegu mogą przydarzyć się problemy żołądkowe, kolki, skurcze i różnego typu&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/poznanskie-42-km-i-195-m/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Październik to tradycyjnie miesiąc, w którym odbywa się maraton w Poznaniu. Dokładnie 11 dnia miesiąca blisko 6 500 zawodników stanęło na starcie 16. już edycji jednego z największych maratonów Polski. Wśród biegaczy byłem i ja.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;"><img class="alignleft wp-image-1381 size-medium" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/12096561_937229109685161_8261007195620330888_n-200x300.jpg" alt="12096561_937229109685161_8261007195620330888_n" width="200" height="300" />Start na królewskim dystansie liczącym 42 km i 195 m to zwieńczenie długich przygotowań, mozolnych treningów oraz setek pokonanych kilometrów.  Z jednej strony jest się bardzo radosnym i pozytywnie nastawionym do startu, z drugiej jednak, odczuwa się strach, zdenerwowanie i niepewność. Obawa, że podczas biegu mogą przydarzyć się problemy żołądkowe, kolki, skurcze i różnego typu nieoczekiwane problemy sprawiają, że maratończycy traktują go wyjątkowo. Jest to swojego rodzaju święto, bo oprócz tych nieprzyjemnych elementów, które mogą się pojawić podczas biegu, są także obecne pozytywne emocje, dla których warto brać udział w takich wydarzeniach. Wspaniały doping kibiców, oprawa muzyczna i medialna, rywalizacja, medal na mecie i możliwość zawarcia nowych znajomości powoduje, że coraz więcej osób startuje w biegach masowych, w tym maratonach.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Dla mnie poznańska impreza była 13. maratonem w życiu i 8. w stolicy Wielkopolski. Dzień, na który przypadł start był bardzo ładny, choć chłodny. O godzinie 9:00 wyznaczającej start, termometr pokazywał ok. 7 stopni Celsjusza. Niestety obecny był także wiatr, który przeszkadzał znacząco podczas biegu.Od startu trzymałem się założonego tempa, pozwalając by bardziej narwani zawodnicy mnie wyprzedzali. Powoli kształtowała się około 8. osobowa grupa. Był w niej między innymi <a style="color: #000000;" href="https://www.facebook.com/piotrhercogsalomonsuuntoteam/?fref=ts" target="_blank">Piotr Hercog</a>, czołowy polski biegacz górski, który postanowił sprawdzić swych sił w maratonie. Ja jednak stworzyłem &#8222;sojusz&#8221; z Adamem Chudzickim, który jest organizatorem m.in.<a style="color: #000000;" href="http://www.lubonskibiegniepodleglosci.pl" target="_blank"> lubońskiego Biegu Niepodległości</a>. </span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Ok. 7. km czekał  na mnie brat z żoną i córką, którzy mi dopingowali. Kilometr dalej spotkałem Paulinę, która miała przygotowany bidon z ciepła wodą, której się napiłem. Nie chciałem zbytnio korzystać z punktów ustawionych przez organizatora. Napoje znajdujące się na nich były zimne, co po ich wpiciu mogło niekorzystnie wpłynąć na mój organizm. kilka metrów za Paulina stał i kibicował mi mój dziadek, jedna z nielicznych osób chyba zawsze obecnych podczas moich poznańskich maratonów.</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/mpo15_01_mta_20151011_093348.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1382" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/mpo15_01_mta_20151011_093348.jpg" alt="mpo15_01_mta_20151011_093348" width="638" height="425" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Biegnąc razem z Adamem wspieraliśmy się na trasie prowadząc na zmianę bieg. Współpracowaliśmy tak do ok. 25 km. Potem zostałem sam. Adam niestety został za mną, jak się potem okazało z powodu skurczy, które uniemożliwiły mu ukończenie biegu. Mnie, choć się tego obawiałem, takie nieprzyjemności ominęły na całym dystansie. Tak więc kolejne kilometry musiałem biec sam, co nie jest komfortowe szczególnie podczas tak długich dystansów. </span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/mpo15_01_lks_20151011_105425_1.jpg"><img class="aligncenter wp-image-1383" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/mpo15_01_lks_20151011_105425_1.jpg" alt="mpo15_01_lks_20151011_105425_1" width="646" height="430" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po kilku kilometrach dogonił mnie Piotr Hercog. Biegliśmy razem kilka kilometrów. Pojawiła się też Paulina, która od Ronda Śródkatowarzyszyła mi na rowerze. Piotrek biegł z taką łatwością jak by był na treningu… Ja niestety coraz bardziej odczuwałem trudy biegu i moje tempo zaczęło spadać. Musiałem kontynuować bieg samotnie. Paulina musiała mnie również opuścić w związku z brakiem możliwości poruszania się rowerem wzdłuż trasy biegu.  Zostało mi 10 km do mety, które są najtrudniejsze. Organizm się buntuje i ciężko jest się zmotywować do wysiłku. Trzeba szukać sposobów by oszukać mózg i mimo przeciwności walczyć do końca. Na 5 km przed metą trasa biegu poprowadzona została przez Stadion Miejski. Niestety w związkuz niekomfortową miękką nawierzchnią, po której biegłem oraz wieloma ostrymi zakrętami ten punkt trasy nie przypadł mi do gustu. Po opuszczeniu stadionu czekało mnie pokonanie 4 km prostego odcinka prawie aż do samej mety i to pod wiatr. Mimo to udało mi się wyprzedzić jeszcze kilku zawodników. Na 3 km przed metą, przy trasie czekał na mnie trener, który powiedział bardzo motywujące słowa: „Wyglądasz jak byś wracał z imienin od ciotki! Zmęcz się trochę!”. A ja przecież w środku czułem się okropnie zmęczony… Jednak gdy jest się coraz bliżej mety, sił jakby było coraz więcej, łatwiej jest się zmobilizować. Przede mną była już ostatnia ok. 200 metrowa prosta, której zwieńczeniem była meta usytuowana na <a style="color: #000000;" href="http://www.mtp.pl/pl/" target="_blank">Międzynarodowych Targach Poznańskich</a>.</span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/mpo15_01_mz_20151011_114710_1.jpg"><img class="wp-image-1384 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/mpo15_01_mz_20151011_114710_1.jpg" alt="mpo15_01_mz_20151011_114710_1" width="654" height="435" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Widzę zegar i mijające sekundy. Przyśpieszam by nie zdążyły zamienić się w kolejną minutę. Wpadam na metę po 2 godzinach 45 minutach i 54 sekundach. Zajmuję 36. miejsce, choć bardzo możliwe, że to miejsce się zmieni (pisząc ten tekst organizator maratonu podał do wiadomości, że jeden z biegaczy zajmujących miejsce w pierwszej czwórce był pod wpływem zakazanych środków dopingujących, za co grozi oczywiście dyskwalifikacja). Na mecie kładę się by odpocząć. Podchodzi do mnie dyrektor maratonu &#8211; Łukasz Miadziołko &#8211; i pyta, czy wszystko jest ok. Odpowiadam, że tak, tylko chwilkę chcę poleżeć <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p><span style="color: #000000;"> <img class=" wp-image-1386 aligncenter" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/12074724_937454376329301_4425074223440409824_n.jpg" alt="12074724_937454376329301_4425074223440409824_n" width="645" height="484" /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Po chwili próbuję wstać, jednak przy zginaniu nóg łapią mnie potworne skurcze. Skręca mnie z bólu, odwracam głowę. Widzę jak biegną do mnie ratownicy medyczni, pomagają wstać i prowadzą do namiotu, gdzie chwilę się rozciągam. Już jest dobrze mogę spokojnie iść, ale na wszelki wypadek idę na lekko wyprostowanych nogach <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/Bez-tytułu.png"><img class="aligncenter wp-image-1387 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/Bez-tytułu.png" alt="Bez tytułu" width="1277" height="681" /></a></p>
<p><span style="color: #000000;">Po odebraniu depozytu udałem się na masaż. Czekam na swoją kolej w przyjemnych warunkach, leżę na łóżku jakiejś firmy, która w ten sposób się reklamuje. Sam masaż bardzo dobrze przeprowadzony. Następnie biorę prysznic i idę na metę, by czekać na resztę zawodników For Run Team. </span></p>
<p><a href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/12087287_937229263018479_8697685287170081134_o.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1380" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2015/11/12087287_937229263018479_8697685287170081134_o.jpg" alt="12087287_937229263018479_8697685287170081134_o" width="483" height="577" /></a></p>
<p><span style="color: #000000;">Mój czas zagwarantował mi tytuł Mistrza Polski <a style="color: #000000;" href="http://www.druzynaszpiku.com.pl" target="_blank">Drużyny Szpiku</a>, grupy która propaguje krwiodawstwo i krwiolecznictwo.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Teraz czeka mnie jeszcze jeden start w zawodach. Będzie to bieg na dystansie 10 km podczas <a style="color: #000000;" href="http://aktywnawarszawa.waw.pl/bieg-niepodleglosci" target="_blank">Biegu Niepodległości</a>, który odbywa się w Warszawie. Po tym starcie zakończę sezon i rozpocznę okres roztrenowania <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=":)" class="wp-smiley" /></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/poznanskie-42-km-i-195-m/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Maraton, powrót po 3 latach</title>
		<link>http://forrun.pl/blog-2/kolejny-wpis-testowy/</link>
		<comments>http://forrun.pl/blog-2/kolejny-wpis-testowy/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 20 Nov 2014 09:20:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[For Run]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wpisy]]></category>
		<category><![CDATA[Maraton]]></category>
		<category><![CDATA[Poznań]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://forrun.pl/?p=31</guid>
		<description><![CDATA[Poznań był już po raz piętnasty organizatorem maratonu. Moja przygoda z dystansem 42 km i 195 m  rozpoczęła się właśnie w Poznaniu. Było to w 2005 roku podczas 6 edycji biegu. Startowałem również w kolejnych latach na tej tarasie (prawie co roku modyfikowanej), aż do roku 2010. Wtedy powiedziałem sobie dość. Brak zadowalających wyników spowodował wycofanie się ze startów w biegach maratońskich. Postanowiłem, że dopóki nie poprawię wyników na krótszych dystansach, nie zmierzę się z magicznym dystansem. Jak powiedziałem tak tez zrobiłem. Przerwa trwała trzy lata. Nastał dzień 12 października,&#160;<a href="http://forrun.pl/blog-2/kolejny-wpis-testowy/" class="read-more">Continue Reading</a>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><strong><span style="color: #000000;">Poznań był już po raz piętnasty organizatorem maratonu. Moja przygoda z dystansem 42 km i 195 m  rozpoczęła się właśnie w Poznaniu. Było to w 2005 roku podczas 6 edycji biegu. Startowałem również w kolejnych latach na tej tarasie (prawie co roku modyfikowanej), aż do roku 2010. Wtedy powiedziałem sobie dość. Brak zadowalających wyników spowodował wycofanie się ze startów w biegach maratońskich. Postanowiłem, że dopóki nie poprawię wyników na krótszych dystansach, nie zmierzę się z magicznym dystansem. Jak powiedziałem tak tez zrobiłem. Przerwa trwała trzy lata.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Nastał dzień 12 października, start maratonu. Z pokorą i szacunkiem stanąłem na starcie, brakowało mi ich podczas poprzednich edycji z czego mogły również wynikać niepowodzenia. Bieg się zaczyna, a ja wiem co mam robić. Nie zacząć za mocno by nie opaść z sił na końcówce biegu. Myślałem sobie: „Niech mnie teraz wyprzedzają, po 30 km sytuacja się odwróci”.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;"><a style="color: #000000;" href="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/1794581_725420900865984_7453405109315327610_n.jpg"><img class="aligncenter wp-image-143 size-full" src="http://forrun.pl/wp-content/uploads/2014/11/1794581_725420900865984_7453405109315327610_n.jpg" alt="1794581_725420900865984_7453405109315327610_n" width="872" height="960" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Starałem się cieszyć biegiem, dziękować kibicom za doping, przybijać piątki. Swobodne poruszanie się w pierwszej fazie biegu pomaga odwrócić na chwilę myśli od tego ile jeszcze kilometrów mam przed sobą. Założone tempo trzymałem od samego początku co również wpływało na pozytywne myśli i samopoczucie. Początkowe 5 km biegnę w „tłoku”. Następnie powoli tłum biegaczy się rozciąga.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Choć to początek biegu przed zawodnikami jak również kibicami gwóźdź programu. Enea Stadion przez, którego murawę przebiega trasa maratonu, a trybuny są udostępnione kibicom. Bardzo przyjemne chwile, szkoda  tylko ze nie na końcówce biegu tylko początku.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Przez cały czas biegłem praktycznie samotnie, nie licząc oczywiście Bartka, który jako mój suport towarzyszył mi na rowerze. Choć tą rolę odgrywał pierwszy raz, spisał się rewelacyjnie!</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Znaleźliśmy się już poza terenem stadionu i zmierzaliśmy w rejony bardzo dobrze mi znane. A do tego pierwsi najbliżsi mi kibice. Michał z Ewą po raz kolejny nie zawiedli. Dodali siły swoją obecnością, zrobili kilka zdjęć. Wtedy jeszcze się uśmiechałem <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Po kolejnych kilku kilometrach przebiegam obok ulicy na, której mieszkam. A w związku z tym kolejni kibice Ania z Jakubem. Z uśmiechem przybijam „piątkę” i liczę na kolejne spotkanie po przebiegnięciu „agrafki”. Nim jednak to nastąpiło wybił 17 km i kolejni bliscy na trasie. I to jacy! Mama oraz dziadek z babcią. Kolejne „piątki” i słowa wsparcia. Lubię to!</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Czuję się całkiem dobrze. Biegnę niemal po trasie, którą praktycznie codziennie pokonuję podczas treningów. Pogoda sprzyja kibice dopisują oby tak do końca zostało.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;"> „Agrafka” zaczyna się zapinać z w związku z tym ponownie spotykam Anię i Jakuba. Myślę sobie: „do zobaczenia na mecie”. Biegnę dalej i zastanawiam się, czy mam jakieś omamy spowodowane wysiłkiem. Przed sobą widzę Kenijkę. To dopiero 19 km, a ja wyprzedzam wydawać by się mogło „urodzoną biegaczkę”. Widocznie dla tej zawodniczki to nie był dobry dzień do biegania maratonu. Wyprzedzam ja i biegnę dalej.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">21 km i zaczyna się potężny podbieg. Ładne 3 km biegu pod górę. Na tym fragmencie trasy zwątpiłem trochę w siłę swoich nóg, jak się okazało niepotrzebnie. Powoli starałem się skupiać na biegu, nie rozpraszać się zbytnio. Choć widząc wystawione dłonie dzieci czekające na przybicie „piątki” nie mogłem ich zawieść. W takich chwilach przy dużym dopingu łatwo o niepotrzebne przyspieszenie, co i w moim przypadku miało miejsce, tym bardziej, że szpaler ustawionych dzieci wydawał się nie mieć końca. Musiałem uspokoić rytm i złapać oddech. Tak to jest jak się ulega chwili <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Powoli bieg wchodził w najważniejszą fazę. I tak od ok. 27 km zaczęło się regularne wyprzedzanie osób, które przesadziły na początku biegu i narzuciły sobie zbyt szybkie tempo. Było to motywujące i dodawało siły. Ok. 33 km zaczął dopadać mnie kryzys. Nie, nie ściana. Ot, taki murek <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" />  Po paru kilometrach pozbierałem się i zaczęło mi się naprawdę przyjemnie biec. Może była to zasługa żelu energetycznego… Niestety tak pięknie nie było aż do mety. Biegnąc ulicą Browarną zaczęło mi przeszkadzać wszystko, a szczególnie to, że Bartka nie ma obok mnie. Wsunie nawet nic od niego nie chciałem, ale sam fakt, że go nie było sprawiał mi problem (?). Po kilku minutach pojawił się, przepraszając, że coś go zatrzymało. Ja już wtedy wiedziałem po co mi jest potrzebny. Wydyszałem do niego: „żel”. Pojawiliśmy się na ul. Warszawskiej. Miało być z  górki… ale najpierw musiało być pod. Zacząłem sam siebie motywować, w końcu to była już końcówka. Bartek również nie szczędził sił by mnie mobilizować. Motywował mnie do wyprzedzania kolejnych zawodników, co muszę przyznać udawało mi się bez większych problemów. Nareszcie nadszedł czas na długi zbieg, podczas którego można było zobaczyć zawodników biegnących przed sobą. Walczyłem o każdą sekundę. Zegarek praktycznie odszedł w odstawkę, nie kontrolowałem tempa. Biegłem jak najszybciej mogłem. Dobiegłem do Ronda Śródka, słyszę jakieś krzyki, odwracam głowę w lewo i oczom nie wierzę, Ania i Jakub! Skąd oni tutaj!? Byłem już mocno zmęczony i nie do końca „ogarniałem” co się wokół mnie dzieje. Skupiałem się tylko na biegu. Zbliżałem się do Katedry Poznańskiej, w jej okolicach spodziewałem się kibicującej rodziny. Jola, Paweł, Bartek i Kuba po raz kolejny nie zawiedli. Swym dopingiem dodali mi dużo siły na te ostatnie kilometry.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Był to już 39 km, czyli zaraz meta. Gdy tak biegłem już czułem ogromną radość i zadowolenie wiedziałem, że złamię 3 godziny i to solidnie. Na ok. 2 km przed metą zobaczyłem znajomą sylwetkę, która z biegu przechodzi do marszu. Był to Dominik (Słonik), który nie wytrzymał narzuconego sobie tempa (?). Takich jak on było więcej co jeszcze bardziej mnie motywowało do mocnej końcówki.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Ostatnie dwa kilometry, mina zabójcy, ale zadowolonego z siebie. Pojawiają się łzy radości trochę zmęczenia. Widzę już Międzynarodowe Targi Poznańskie, gdzie ulokowana jest meta. Ostanie kilkaset metrów biegu znowu słyszę charakterystyczne krzyki. W ostatniej chwili zerkam i widzę… Anię i Jakuba. To się nazywają kibice! Ostatnie 200 metrów, meta w zasięgu wzroku. Biegnę ile sił, ale meta wcale się nie przybliża. Na szczęście tak tylko mi się wydaje. 100 m do mety i przebiegam przed trybunami, na zegarze widzę 2:51:&#8230; Sekundy i jestem na mecie, słyszę spikera wyczytującego moje imię i nazwisko w chwili przekroczenia przeze mnie mety.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Szczęście, łzy, radość.</span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">Ostatecznie wbiegłem na metę jako 45 zawodnik  z 5000. Czas, który do tego potrzebowałem to 2 godziny 51 minut i 26 sekund. Byłem bardzo zadowolony z wyniku i stylu w jaki go osiągnałem. Cieszyłem się, także z tego, że jeszcze nie było kolejek pod prysznicami <img src="http://forrun.pl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" class="wp-smiley" /></span></strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #000000;">15 POZNAŃ MARATON uważam za bardzo udany. Organizacyjnie też nie mam większych zastrzeżeń. Start ten był moim 13 maratonem ukończonym w życiu. Z pewnością nie ostatnim!</span></strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://forrun.pl/blog-2/kolejny-wpis-testowy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
